Το όνομά μου είναι στην αφίσα γιατί πιστεύω ότι:
- Ο συγκεκριμμένος Έλληνας είναι από τους μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού που κατάφερε να "ψηλώσει" την Ελλάδα σ' ένα κόσμο που τώρα την λοιδορεί. Και το κατάφερε συνδυάζοντας τη μουσική του ιδιοφυία με την πνευματικότητα των μεγαλύτερων ποιητών μας που εκτιμήθηκαν και τιμήθηκαν κι αυτοί παγκόσμια.
- Ο συγκεκριμμένος Έλληνας έχει δεχτεί κρίσεις, επικρίσεις, τιμές και διώξεις για τις πολιτικές του θέσεις και επιλογές αλλά κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ότι έμεινε "αμέτοχος" σε οποιαδήποτε κρίσιμη για τη χώρα συγκυρία.
- Με τις επιλογές του μπορεί ο καθένας μας να συμφωνεί ή διαφωνεί. Με την επιλογή του να συμμετέχει και να λέει τη γνώμη του δεν νομίζω ότι μπορεί να τεθεί θέμα συμφωνίας ή διαφωνίας μ' αυτή.
- Αξίζει να αναγνωρίζουμε και να τιμούμε την αγωνιστικότητα τέτοιων ανθρώπων που στο κάτω κάτω στήριξε και φούντωσε και τη δικιά μας μικρή ή μεγάλη αγωνιστικότητα σε κάποια φάση της ζωής των περισσότερων από εμάς.

Διώξτε μας!

Η κόρη είδε το http://www।youtube।com/watch?v=N-M60d5idFE&feature=player_detailpage και μου έστειλε μήνυμα:

"Μου άρεσε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ το τί είπε και το πώς το έθεσε!! Απλά, κατανοητά, λογικά.
Αλήθεια, άμα γίνει κάτι αντίστοιχο και εδώ από άποψη αντιδράσεων και διαμαρτυριών, θα πάρεις μέρος? Περιττό να αναφέρω ότι στο facebook, στην σελίδα που αφορά τη συγκέντρωση στον Λευκό Πύργο σήμερα, έχουν δηλώσει ότι θα παρευρεθούν 16000 άτομα...Εντυπωσιακό δεν σου φαίνεται?? Κάνω refresh κάθε λεπτό και ο αριθμός αυξάνεται τουλάχιστον κατά 10 άτομα κάθε φορά!! Δεν ξέρω κατά πόσο υποστηρίζεις τέτοιες ενέργειες, γενικά δεν ξέρω καν τι άποψη έχεις για αυτές! Απλά είναι η 1η φορά που οι αναφερόμενες -γιατί ποτέ δεν ξέρεις πώς και ποια θα ναι η έκβαση μιας τέτοιας συγκέντρωσης- προυποθέσεις μιας τέτοιας σύναξης να το πω(?δεν είμαι σίγουρη για την λέξη προυποθέσεις, δεν μου 'ρχεται όμως κάποια καλύτερη...), δεν περιλαμβάνουν κομματικές πινελιές, πορείες και τα συναφή। Είναι η 1η φορά που αποφασίζω να παρευρεθώ σε κάτι τέτοιο, έχοντας επιχειρήματα και χωρίς τον φόβο(όχι ακριβώς φόβο) να με συμπεριλάβουν σε κάποια συγκεκριμένη ομάδα ή παράταξη. Ζω ΜΕΓΑΛΕΣ στιγμές! Ας μην απογοητευτώ μονάχα αύριο, αυτό σκέφτομαι...
σ'αγαπώ, καλημέρα! :-) "


Της απάντησα:

"Αυτό που γίνεται τώρα στην Ισπανία, και δειλά δειλά προσπαθεί να γίνει κι εδώ, είναι αυτό που μια ζωή ονειρεύομαι να γίνει. Και μια ζωή φοβάμαι ότι μόλις πάει να γίνει καπελώνεται από προσδιορισμούς "αριστερούς", "δεξιούς", "δημοκράτες", "επαναστάτες" κ.α., που είναι οι δούρειοι ίπποι των κατεστημένων κομματικών σχηματισμών για να αλώσουν και να εκμεταλλευτούν ιδιοτελώς τη μαζική αντίδραση.

Ο άνθρωπος είναι αγελώο ζώο. Και σαν τέτοιο, πάντοτε το πλήθος ψάχνει για τον ηγέτη. Εκεί φοβάμαι διπλά. Ποιός θα είναι και πώς θα μετεξελιχτεί από την επίδραση της εξουσίας επάνω του. Φοβάμαι μεν, ελπίζω δε ότι αυτός δεν θα προέρχεται από το εκφυλισμένο κατεστημένο.

Προβληματίζομαι για το αν πρέπει να συμμετέχω ή όχι.

Από τη μια, βλέπω να γίνεται αυτό που ήθελα πάντα να γίνει. Και με πιάνει ο ενθουσιασμός της νιότης που καίει μέσα μου όσο κι αν βιολογικά μεγαλώνω.

Από την άλλη, ντρέπομαι και βρίσκω υποκριτικό για έναν της γενιάς μου να κραυγάζει εναντίον αυτών που ανέχτηκε -αν δεν υπέθαλψε- όλους και όλα που συνέβαλαν στην πραγματικότητα του σήμερα. (αν ήμουν στους οργανωτές, θα έδιωχνα από την συγκέντρωση οποιονδήποτε πάνω από τα πενήντα...) Η μικρή ή μεγάλη προσωπική περιστασιακή αντίσταση δεν αντισταθμίζει την ενοχή της γενιάς στο σύνολό της. Και οι αγώνες αυτοί πρέπει να ταυτοποιηθούν με τη νέα γενιά σε ολική ρήξη με την προηγούμενη.

Μακάρι το κίνημα να φουντώσει। Στη δική σου γενιά πέφτει τώρα το βάρος. Και μακάρι η δική σου γενιά να καταφέρει να αλλάξει τα πράγματα και να μη πέσει στις λούμπες που εξουδετέρωσαν τους όποιους αγώνες της δικιάς μου.
Με αγάπη"

Ώρα για συλλογική δουλειά

Το blog παραμένει "ανοικτό". Αλλά οι καιροί επιβάλλουν συλλογική δουλειά. Γι αυτό και αυτή την περίοδο η δραστηριότητα του "ιδιοκτήτη" μεταφέρεται στο http://pressinaction.gr, μια προσπάθεια καθαρά αδέσμευτη και ανεξάρτητη από μια ομάδα ανθρώπων με καθαρά πρόσωπα.

Με την ευκαιρία σας ευχαριστώ όλους σας για την αποδοχή της συγγραφικής μου απόπειρας που ταξιδεύει πια και σε δεύτερη έκδοση.

Είμαστε Πολλοί

Είμαστε αυτοί που αγανακτισμένοι παρακολουθούμε το ξεπούλημα της ψήφου μας από τα κόμματα εξουσίας στη δικαιολόγηση της ενοχής και ανικανότητάς τους.

Είμαστε αυτοί οι απογοητευμένοι από τα κόμματα «διαμαρτυρίας» που εξαντλούνται σε άσφαιρα πυρά και προσωπικές ματαιοδοξίες στηρίζοντας ουσιαστικά το σάπιο πολιτικό σύστημα του σήμερα.

Είμαστε αυτοί που πάσχουμε να ορίσουμε τι σημαίνει πια δεξιά και αριστερά σ’ ένα σύστημα όπου η όποια ιδεολογία έχει καταντήσει σακάκι που φοριέται κατά περίσταση…

Είμαστε αυτοί που βλέπουμε το όποιο κόμμα ακολουθούσαμε να ξεστρατίζει, να αυτοδιαλύεται, να προδίδει τα πιστεύω του.

Είμαστε αυτοί που προσπαθούμε να παραμείνουμε πολίτες ενδιαφερόμενοι για τον διπλανό μας, για τη βελτίωση της καθημερινότητάς μας, για τη βελτίωση των υποδομών στη λειτουργία της κοινωνίας μας, για το περιβάλλον, για την αξιοπρέπειά μας. Αυτοί που εκτελούν τις υποχρεώσεις τους και περιμένουν μάταια να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματά τους.

Τα κόμματα εξουσίας, με όλα τα μέσα επηρεασμού της κοινής γνώμης που διαθέτουν, έχουν ξεπεράσει πια τα όρια της αυθαιρεσίας, έχουν ξεφτιλίσει την έννοια της Δημοκρατίας και –ενθαρρυμένα από την απραξία μας και την αναγκαστικά αποσπασμένη ψήφο μας- απομυζούν το παρόν μας και διαγράφουν το μέλλον των παιδιών μας σκοτεινό, αδιέξοδο και υποταγμένο στα συμφέροντά τους.

Μνημόνια, Καποδίστριας και Καλλικράτης, «μεταρρυθμίσεις» στα μέτρα τους πλασαρισμένες ως «Δημοκρατικές», διαδικασίες αφαίρεσης και των στοιχειωδέστερων δημοκρατικών δικαιωμάτων, φίμωσης της φωνής του απλού πολίτη, της δικής μας φωνής, του δικού μας συνταγματικού δικαιώματος να έχουμε άποψη, να συναποφασίζουμε, να ελέγχουμε.

Δεν πάει άλλο. Πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ της αγανακτισμένης παρακολούθησης και να Πράξουμε. Να συσπειρωθούμε σε Ανεξάρτητες Πρωτοβουλίες Πολιτών και αποδεσμευμένοι από κομματικούς μηχανισμούς και φιλοσοφικές ιδεοληψίες να προσπαθήσουμε να πράξουμε αυτό που μας αναλογεί στην ατομική ευθύνη του καθενός για τη λειτουργία της κοινωνίας μας.

Να καταγγείλουμε τους κλώνους της εξουσίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, να αναδείξουμε την ανικανότητά τους και την υστεροβουλία τους.

Να αναδείξουμε νέους ανθρώπους, αμόλυντους από την κομματική παθολογία που εξυπηρετεί μεγάλα άνομα συμφέροντα.

Να υποστηρίξουμε ανθρώπους που θα ασχοληθούν με το κοινό συμφέρον και τη συνοχή της κοινωνίας μας.

Να στείλουμε σπίτι τους όλους τους στυλοβάτες-υποστηρικτές της πολιτικής των κομμάτων εξουσίας και να βάλουμε τα θεμέλια μιας νέας, δημοκρατικής και ισόνομης κοινωνίας.

Σηκωθείτε σε κάθε γειτονιά, αντισταθείτε στις κομματικές σειρήνες, στρατευτείτε σε Πρωτοβουλίες πολιτών χωρίς "χρίσμα", κάνετε τα σχέδιά τους μπούμεραγκ στο κεφάλι τους, ελάτε να τους δείξουμε ότι είμαστε οι Πολλοί.

Τα περιθώρια της κριτικής έχουν τελειώσει. Τώρα χρειάζεται Πράξη.

Προβληματισμοί

Φανταστείτε να είχαμε και πραγματική επιστράτευση... Η Νομαρχία Θεσσαλονίκης δεν είχε τα ...επικαιροποιημένα στοιχεία για φορτηγά και βυτία, η συμπλήρωση των Φύλλων Πορείας έγινε προφανώς από άσχετους με αποτέλεσμα να τα πάρει ο ...Μαΐστρος της νομικής αμφισβήτησης, και, έδωσαν την ευκαιρία στους απεργούς να λένε "πάρτε τα αυτοκίνητα και κάνετέ τα ό,τι θέλετε" δηλαδή, πάρτε τα τέτοια μας.
Η σοσιαλιστικού τύπου αντίδραση "θα σας δείξω εγώ" έφερε τον Στρατό αρωγό με πρόφαση τις κρίσιμες επιπτώσεις της απεργίας στην λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας.
Αλλά, κύριοι άρχοντες, ο Στρατός δεν προβλέπεται Συνταγματικά να επιλύει απεργιακά προβλήματα... Προβλέπεται να παρέχει αρωγή στην κοινωνία (ιδιοκτήτριά του) σε περίπτωση φυσικών καταστροφών (σεισμοί, φωτιές, πλημμύρες) και να συνδράμει με τα μέσα του έκτακτα περιστατικά Υγείας που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα κοινά δημόσια ή ιδιωτικά μέσα.
Η εμπλοκή του Στρατού στην πολιτική αντιπαράθεση είναι, εκτός από παράνομη, επικίνδυνη αν αναλογιστεί κανείς τις διαφορετικές ερμηνείες της "κρίσιμης κατάστασης" που μπορεί να προκύψουν μελλοντικά. Η απειλή για τη συνοχή της κοινωνίας είναι πραγματική από τις εσωτερικές ανισότητες, αδικίες και κατανομή του πλούτου. Δεν απειλείται η χώρα από εξωτερικό εχθρό και η χρησιμοποίηση του Στρατού για την αντιμετώπιση ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ κινδύνου μόνο καλά δεν προοιωνίζει...
Βιώνουμε σήμερα έναν νέο εμφύλιο όπου ο καθένας προσπαθεί να διατηρήσει τα κεκτημένα του αδιαφορώντας για τα κεκτημένα του διπλανού του... Με τους κυρίους υπεύθυνους γι αυτό τους πολιτικούς. Που αγωνίζονται να διατηρήσουν τα δικά τους κεκτημένα (την καρέκλα της εξουσίας) με νύχια και με δόντια. Χωρίς να καταλαβαίνουν στον πανικό τους ότι ξεσκίζουν και δαγκώνουν το δικό τους λαρύγγι...