8.6.12

Στου Κασιδι(άρη) του κεφάλι

Δεν θα ασχοληθώ κι εγώ με τον προφανώς ανισόρροπο που εκπροσωπεί το, κατ' ευφημισμό Χρυσή Αυγή, πραγματικό λυκόφως της ελληνικής δημοκρατίας. Υπάρχουν ειδικοί επιστήμονες στον τομέα της ψυχιατρικής για να αναλύσουν τα αίτια της συμπεριφοράς αυτού και των ...συναγωνιστών του.  Και άλλοι τόσοι σπουδαγμένοι στις πολιτικές επιστήμες για να αποφανθούν για τα γενεσιουργά αίτια της αποδοχής ή έστω ανοχής του νεοναζισμού από κοντά μισό εκατομμύριο πολίτες.
Πολύ φοβάμαι όμως ότι στου ...Κασιδι(ιάρη) το κεφάλι προσπαθεί ένας μουχλιασμένος εσμός κομματικών στρατών να εναποθέσει όλες τις αμαρτίες του αναβαπτιζόμενος ως "δημοκρατικός" αυτοσυγκρινόμενος με την σαφώς αντιδημοκρατική συμπεριφορά του νεοταξικού φουσκωτού.
Η τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου (με μπλε, πράσινους, πορτοκαλί και κόκκινους κόκκους) της καταιγιστικής επανάληψης της απεχθούς σκηνής στο στούντιο του καναλιού, καπάκι και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, πετυχαίνουν να θολώσουν την πραγματική εικόνα του εσμού αυτού που τσακώνεται καθημερινά στα τηλεπαράθυρα. Που καπελώνει ο ένας τον λόγο του άλλου και που στο όνομα της "μαχητικότητας" χρησιμοποιούν την επιθετικότητα για να συντρίψουν τα όποια ψελλιζόμενα επιχειρήματα. Μέχρι και αυτοπροσδιοριζόμενοι ως "πνευματικοί" άνθρωποι, σαν τον πολύφερνο συγγραφέα που μόλις μέρες πριν ξεσπούσε βίαια και απειλητικά με κραυγές και χειρονομίες στον συνομιλητή του, κρίνουν και επικρίνουν ανερυθρίαστα τον προδήλως "μη πνευματικό" τραμπούκο για την ίδια στην ουσία συμπεριφορά μ' αυτούς.
Το θράσος αυτών που επαίρονται για τη δημοκρατικότητά τους δεν έχει όρια. Και είναι αυτό το θράσος που "νομιμοποιεί" τον κάθε άρρωστο να φέρεται ανάλογα.
Η δημοκρατία δεν κινδυνεύει από τον κάθε Κασιδιάρη. Αυτός είναι δηλωμένος και φανερός εχθρός της και εύκολα ή δύσκολα αντιμετωπίζεται. Κινδυνεύει όμως περισσότερο από αυτούς τους δήθεν που διεκδικούν την αποκλειστικότητα του δημοκρατικού και προοδευτικού και που επιχαίρουν και υπερβάλλουν στην προβολή της συμπεριφοράς του για να καλύψουν τη δική τους πραγματική ταυτότητα.
Είναι προφανές το αδιέξοδο της πολυδιασπασμένης ελληνικής κοινωνίας. Είναι προφανής η έλλειψη ευπατρίδων πολιτικών που θα μπορούσαν να ηγηθούν σε μια νέα πορεία της χώρας.
Και είναι προφανές ότι μόνο με μία εθνική ή κοινωνική καταστροφή υπάρχει ελπίδα να συνέλθουμε. Όλοι.


5.6.12

Πάει και ο έβδομος και μισός από τον έκτο!

Δόθηκαν λέει 18,5 δις ευρώ στις Τράπεζες για να ισοφαρίσουν τη ζημιά από το "κούρεμα".
Για να πληρωθούν οι κουρτίνες της ευειδούς υπαλλήλου της ΔΕΗ που ...έκανε το λάθος να αγαπήσει τον ...αποδιοπομπαίο τράγο της πολιτικής, η δικιά μου πτυχιούχος σύζυγος ειναι άνεργη επί τριετία, και η σύνταξή μου λεηλατείται μήνα με το μήνα και έχει φτάσει αισίως στο μισό.
Χθές συμπλήρωσα την φετινή φορολογική μου δήλωση.
Πριν τρία χρόνια, με το διπλάσιο οικογενειακό εισόδημα, κλήθηκα να πληρώσω 1200 ευρώ.
Φέτος, μετά το κόψιμο της 13ης και 14ης, μετά τις εισφορές και τις μειώσεις που κατάπιαν τη 12η, 11η, 10η, 9η και 8η μηνιάτικη σύνταξη, καλούμαι να πληρώσω 2167 ευρώ Φόρο και Έκτακτη εισφορά.
Το στεγαστικό μου, όμως, που πληρώνω κανονικά 12 χρόνια τώρα, με το κεφάλαιο να έχει μειωθεί ελάχιστα (γιατί τα δέκα πρώτα χρόνια η Τράπεζα παίρνει τους τόκους!) δεν βρίσκεται "κουρέας" να το κουρέψει. Με τον γιό φαντάρο, την κόρη στο πανεπιστήμιο, από πού ρε κερατάδες να τα βρούμε;
Η μόνη λύση μας είναι να ζητήσουμε κι άλλο δάνειο από την τράπεζα με εγγυητή τον ωραίο Άκη. Ή να βάλω κάποιον από εσάς;

23.5.12

Επίκαιρο Επετειακό


Στην πρόσφατη επέτειο του χουντικού πραξικοπήματος η μνήμη μας «βομβαρδίστηκε» ξανά με στερεοτυπικές επικοινωνιακές αναδρομές του τύπου «ο κακός Στρατός και ο καλός Λαός».
Στερεότυπα που δυστυχώς συστηματικά καλλιεργήθηκαν και από το καταρρεύσαν μεταπολιτευτικό  πολιτικό σύστημα στη βάση μιας εγκληματικής  πράξης λίγων επίορκων αξιωματικών.
Κάποιοι επιμένουν ακόμα και σήμερα να διαχωρίζουν τις Ένοπλες Δυνάμεις από τον Λαό και προσπαθούν να υποβαθμίσουν θεσμικά, ηθικά και οικονομικά το λειτούργημά τους.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι κομμάτι του ελληνικού λαού, σάρκα από την σάρκα του.
Με τις ίδιες Αρχές και Αξίες, με τις ίδιες υποχρεώσεις.
Έστω και αν δεν τους αναγνωρίζονται από την πολιτεία τα ίδια δικαιώματα με άλλους δημόσιους λειτουργούς που επικαλούνται ιδιαιτερότητες του λειτουργήματός τους για να αυξήσουν τα προνόμιά τους.
Σήμερα όμως είμαστε εδώ για να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τους αγωνιστές, απόντες και παρόντες, ένστολους και μη, που συμμετείχαν στο Κίνημα του Ναυτικού κατά της δικτατορίας.
Ένα Κίνημα στο οποίο συμμετείχαν στελέχη και των τριών κλάδων των Ε.Δ., απλοί πολίτες και επιφανή στελέχη της πολιτικής και επιχειρηματικής κοινότητας.
Ένα Κίνημα που η συγκυρία και η τύχη, που ως χάρις με ακολουθεί, μ’ έταξαν να κοινοποιήσω με το ΒΕΛΟΣ και τους συντρόφους μου στην παγκόσμια κοινή γνώμη, ξεγυμνώνοντας τη χούντα από τα επιχειρήματα για δήθεν στήριξή της από το σύνολο των Ε.Δ.
Ένα ένοπλο Κίνημα που ράγισε συθέμελα τη δικτατορία, όπως ανάγλυφα περιγράφτηκε στη βραβευμένη αυτή γελοιογραφία από Αυστριακό γελοιογράφο σε παγκόσμια Έκθεση λίγες μόνο ημέρες μετά.
 Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον εξαναγκασμό της χούντας σε καταλυτικούς για το μέλλον της πολιτικούς συμβιβασμούς.
Το ισχυρότατο αυτό ένοπλο Κίνημα από τα σπλάχνα των Ε.Δ. που, σε συνδυασμό με άλλες κορυφαίες αντιστασιακές πράξεις όπως αυτή του Αλέκου Παναγούλη, την εξέγερση της Νομικής και του Πολυτεχνείου, σηματοδότησε την αρχή του τέλους της τυραννίας που δυστυχώς συνοδεύτηκε από την εθνική καταστροφή στην Κύπρο.
Σήμερα, 39 χρόνια μετά, πολλοί απουσιάζουν.
Και, νομοτελειακά, με το πέρασμα του χρόνου, θα απουσιάσουμε όλοι όσοι συμμετείχαμε σ’ αυτό.
Δεν πρέπει όμως να απουσιάσουν ποτέ οι Αρχές και αξίες που υπηρετήσαμε πιστά σε όποια θέση μας έταξε η Πατρίδα.
Προσωπικά η ζωή με τίμησε σε μια πολύχρονη προσφορά στον θαλασσινό πολιτισμό και η Πατρίδα σε καίριες θεσμικές θέσεις και ψηλά αξιώματα.
Αυτό πιστεύω ότι μου δίνει το δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση, της γνώμης –και προτροπής- ότι οι αξίες αυτές, εναπόκεινται στην ευθύνη της Πολιτείας και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης για ανάδειξη, προβολή και διατήρησή τους.
Έτσι οι αξίες αυτές δεν θα χαθούν από την ιστορική μνήμη των επερχόμενων γενεών. Χαίρομαι ιδιαίτερα για την παρουσία εδώ σήμερα της νέας γενιάς των μονίμων στελεχών των Ε.Δ. αλλά και των νέων πολιτών που δεν πρέπει να χάσουν την περηφάνια τους.
Η Πολιτεία και οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης οφείλουν να αναδεικνύουν και να προβάλλουν αυτά που ενισχύουν το ηθικό του λαού και συμβάλλουν στη συνοχή της κοινωνίας, ιδίως σε κρίσιμες περιόδους, σαν αυτή που διανύουμε.
Όλοι πρέπει να αντιληφθούν ντόπιοι και ξένοι ότι δεν έχουμε μπαρκάρει στον …Τιτανικό.
Να αντιληφθούν ότι ο λαός μας είναι πλήρωμα της τριήρους ΟΛΥΜΠΙΑΣ που μετέδωσε τον ελληνικό πολιτισμό στα πέρατα του κόσμου.
Είναι πλήρωμα του ΑΒΕΡΩΦ, συμβόλου της Εθνικής μας κυριαρχίας στο Αιγαίο.
Είναι πλήρωμα του ΒΕΛΟΣ, συμβόλου της πίστης όλων των πολιτών, ένστολων και άστολων, στη Δημοκρατία και της υποχρέωσής τους να την υπερασπίζονται αταλάντευτα μέχρις εσχάτων.
Τα σύμβολα αυτά, ΑΒΕΡΩΦ, Κίνημα του Ναυτικού, και το ΒΕΛΟΣ ως σύμβολο αντιδικτατορικού αγώνα των Ενόπλων Δυνάμεων Ε.Δ., απέδειξαν το τι μπορούμε να επιτύχουμε ως Λαός ενωμένοι, αποστασιοποιημένοι από κομματικές εξαρτήσεις, ιδεολογικές αγκυλώσεις και τυφλούς δογματισμούς.
Όλοι περιμένουμε και απαιτούμε από τους νέους πολιτικούς ταγούς, που θα αναδειχτούν στις 17 Ιουνίου, να συνέλθουν, να πάρουν το μήνυμα και να αντιληφτούν ότι ζητάμε Αξιο Καπετάνιο.  Να ενστερνιστούν αυτές τις αρχές και αξίες, και ενωμένοι να αναλάβουν την Κυβέρνηση του σκάφους, να πλεύσουν μέσα στην Ευρωπαϊκή φουρτούνα, «μεθ’ ορμής ακαθέκτου και με την πεποίθηση στην νίκη»,  με ασφάλεια προς το μέλλον, βέβαιοι ότι με ένα σχέδιο Εθνικής Ανασυγκρότησης θα εξασφαλίσουν την ελευθερία, και την ευημερία του Ελληνικού λαού.

Ναύαρχος Νίκος Παππάς Π.Ν. 
(χαιρετισμός κατά την επετειακή εκδήλωση της 23ης Μαΐου 2012)

11.5.12

Μέσα ή έξω από το Ευρώ;

Ατέλειωτη φλυαρία, απειλές Σόιμπλε και σια, προεκλογικά διλήμματα και υποθετικά σενάρια "ειδικών", ¨ειδικότερων" και άσχετων πυροδοτούν τη φαντασία και τροφοδοτούν τον διαχωρισμό των πολιτών σε Ευρώφιλους και Δραχμόφιλους κατά τα πρότυπα των σφοδρών αντιπαραθέσεων για σεισμούς, εμβόλια γρίπης, ΑΟΖ και προφητευόμενη καταστροφή της γης.
Οι πολύπλοκες μικρομακροοικονομικές αναλύσεις βρίθουν από παραδείσια αρκτικόλεξα οικονομικών όρων και "προϊόντων" που γεμίζουν εφιάλτες τον ύπνο μας και πανικοβάλλουν το ξύπνιο μας.
Καμμιά κουβέντα όμως δεν έχουμε ακούσει για τα γεωπολιτικά δεδομένα που καθιστούν το ερώτημα "κενό γράμμα".
Τι σημαίνει "έξω από το ευρώ";
Πέρα από τις οικονομικές επιπτώσεις στην καθημερινότητά μας, η έξοδος από το ευρώ οδηγεί σε μία χαλαρή σχέση με την ΕΕ αν δεν διακοπεί αυτή ριζικά από έναν λαό οργισμένο, ηττημένο και εξαθλιωμένο που δεν έχει τίποτε (κυριολεκτικά) να χάσει σπάζοντας τους δεσμούς του με τα κέντρα που τον εξαθλίωσαν.
Είναι η Ευρώπη διατεθειμένη να χάσει τη στρατηγική επιρροή της στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο; Είναι διατεθειμένη να συρρικνώσει τα οικονομικά της σύνορα και να εξαρτήσει τις νέες οδούς ενέργειας από μη ελεγχόμενο από αυτή κράτος;
Είναι η Γερμανία διατεθειμένη να "παραδόσει" πίσω στην Αμερική την "ψιλή κυριότητα" μιας στρατηγικότατης για τα συμφέροντά της περιοχής;
Πολλοί καιροφυλακτούν (αν δεν επιδιώκουν) την απόταξή μας από το Ευρώ.
Οι Αμερικανοί για να ενισχύσουν τους δεσμούς (με την κυριολεξία του όρου) που με την ένταξή μας στην ΕΕ υπέστησαν σοβαρή οικονομική χαλάρωση αν λάβουμε υπ' όψη μόνο τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Ο κίνδυνος που υποφώσκει γι αυτούς είναι αυτός της εξέγερσης των Ελλήνων και εναντίον τους από την εξαθλίωση τους ως αποτέλεσμα του αμερικανικού πολέμου στο Ευρώ...
Οι Ρώσοι, που επιδιώκουν επειγόντως αναβάθμιση της παρουσίας τους στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο με στόχο τα πλούσια ενεργειακά αποθέματά της και αύξηση της εξάρτησης από αυτούς της υπόλοιπης Ευρώπης στην τροφοδοσία ενέργειας.
Οι Κινέζοι και, γιατί όχι, οι Ινδοί που ψάχνουν "τρύπες" οικονομικής διείσδυσης στα πέριξ χωρίς τους φράχτες που έχει υψώσει η ΕΕ.
Λογικά συμπεραίνει κανείς ότι η ΕΕ δεν θέλει να "χάσει" την Ελλάδα. Και θα κληθεί να πληρώσει γι αυτό, κυρίως η Γερμανία που μεγάλο τμήμα της τρύπας της ελληνικής οικονομίας οφείλεται στις "υπερτιμολογήσεις" και πλούσιες μίζες οπλικών συστημάτων και προϊόντων της που καθόλου δεν ζημίωσαν -το αντίθετο μάλιστα- τη δική της οικονομία.
Όλα αυτά βεβαίως δεν αίρουν την ευθύνη του πολιτικού μας συστήματος που εξυπηρετώντας πιστά τα Γερμανικά συμφέροντα και συμμετέχοντας ενεργά στο μεγάλο φαγοπότι των ευρωπαϊκών κονδυλίων μέσα κι έξω από τη χώρα, μας έφεραν στο σήμερα. Ούτε την ευθύνη ημών των πολιτών που ανεχτήκαμε για το δικό μας ατομικό συμφέρον να γλείφουμε το κόκκαλο που μας πετούσε το πολιτικό σύστημα και το διατηρούσαμε στην εξουσία χορτασμένοι.