ΠΙΤΥΛΟΣ

2011-12-31T19:54:00.000+02:00

Είθε το 2012 να προσφέρει σε όλους μας Υγεία, Δύναμη, Αισιοδοξία και καλύτερες μέρες που θα έρθουν μόνο αν είμαστε ενωμένοι και όχι ταμπουρωμένοι στα ατομικά συμφέροντα και τις προσωπικές ενοχές μας

2012 Ο ΑΒΕΡΩΦ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

2011-12-15T21:24:00.001+02:00

Το 2012, η Θεσσαλονίκη θα γιορτάσει τα 100 χρόνια από την απελευθέρωσή της.

Το πώς θα γιορτάσει, στο γκρίζο σήμερα και διαφαινόμενο μαύρο αύριο, ανέλαβαν να σχεδιάσουν αρκετές -κατά την ελληνική συνήθεια- επιτροπές.

Άλλη από την Περιφέρεια, άλλη από τον Δήμο Θεσσαλονίκης και μάλλον αργά κατάλαβαν ότι έπρεπε να συντονιστούν. Έστω και αργά, αυτό έγινε και είναι καλό.

Μια τέτοια επέτειος δίνει την ευκαιρία επικέντρωσης του ενδιαφέροντος στην πόλη με θετικές συνέπειες γι αυτή όπως την τουριστική προβολή της, την τόνωση της οικονομίας της και την παρηγορητική ανάταση του ηθικού της χειμαζόμενης κοινωνίας της.

Πολλά και ενδιαφέροντα δρώμενα, πολιτιστικού κυρίως χαρακτήρα, ανακοινώθηκαν μέχρι σήμερα και μπορεί κανείς να ανατρέξει στις ανακοινώσεις των θεσμικών φορέων για να τα πληροφορηθεί.

Πολλά και ενδιαφέροντα αλλά στα συνηθισμένα -θα έλεγα καθιερωμένα- πλαίσια γιορτασμών.

Άποψη του γράφοντος είναι ότι η επέτειος αυτή έχει και μια ιστορική συνισταμένη που δεν καλύπτεται από τη μέχρι τώρα σχεδίαση των εκδηλώσεων.

Μια ιστορική διάσταση που μπορεί και πρέπει να αναδειχθεί και μπορεί να αποδώσει πολλά οφέλη -οικονομικά και άλλα- στην πόλη πέρα από την ανάδειξη των δράσεων που είχαν σαν αποτέλεσμα την απελευθέρωσή της.

Με βάση αυτήν την άποψη, υιοθετώντας την ιδέα ενός φίλου, προτείναμε από τον Μάιο του 2011 εγγράφως στον ΥΕΘΑ (Ευ.Βενιζέλο) και στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, να εξετάσουν τη δυνατότητα παρουσίας στην πόλη του Θωρηκτού ΑΒΕΡΩΦ.

Η πρότασή μας έγινε επί της λογικής ότι:

1. Η συμβολή του Ελληνικού Στόλου στην επιτυχή έκβαση των Βαλκανικών Πολέμων και στη συνεπακόλουθη απελευθέρωση όλης της Βόρειας Ελλάδας δεν ήταν μόνο σημαντική. Ήταν καίρια αφού εξασφάλισε την κυριαρχία στο Αιγαίο απελευθερώνοντας τα νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου και αποκλείοντας την από θάλασσα μεταφορά εχθρικών ενισχύσεων από τη Μικρά Ασία στο μέτωπο.

2. Το θωρηκτό ΑΒΕΡΩΦ, η κύρια μονάδα του τότε Στόλου, με τη δράση του δίκαια θεωρείται πλοίο σύμβολο της ελληνικότητας του Αιγαίου.

3. Στη σημερινή συγκυρία της κοινωνικής κατάθλιψης, συντριβής του ηθικού των πολιτών και επικράτησης της ηττοπάθειας σε όλα τα επίπεδα, είναι χρήσιμη και αναγκαία μια ουσιαστική κίνηση τόνωσης της αυτοπεποίθησης με την υπενθύμιση τόσο των δυνατοτήτων μας διαχρονικά, όσο και των αγώνων που πέτυχαν να κατοχυρώσουν τα σημερινά μας σύνορα και τα απορρέοντα από αυτά εθνικά και οικονομικά κυριαρχικά δικαιώματά μας.

4. Χωρίς εθνικιστικές εξάρσεις, πολεμολαγνείες και πατριδοκαπηλευτικές κορώνες, μια τέτοια κίνηση (μετακίνηση του ΑΒΕΡΩΦ στη Θεσσαλονίκη), πέρα από την ιστορική του καταξίωση, θα εκπέμψει πολλά μηνύματα σε πολλούς αποδέκτες και θα παράσχει ποικίλα οφέλη στην πόλη και όχι μόνο.

5. Ο πλους και μόνο του ΑΒΕΡΩΦ στο Αιγαίο στην παρούσα συγκυρία θα δηλώσει προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι δεν λησμονούμε την ιστορία και τη θέλησή μας να την ξαναγράψουμε αν χρειαστεί.

6. Η είσοδος του ΑΒΕΡΩΦ στον Όρμο της Θεσσαλονίκης συνοδευόμενος από κάθε λογής πλεούμενο –και πολεμικά πλοία- και μόνο ως θέαμα θα συγκλονίσει την κοινωνία της Βόρειας Ελλάδας με ανάλογες θετικές επιπτώσεις στο ηθικό των πολιτών.

7. Η πρόσδεση του πλοίου σε εμφανή θέση της παραλίας της Θεσσαλονίκης και η δυνατότητα επίσκεψής του από το κοινό είναι βέβαιο ότι θα προσελκύσει επισκέπτες από όλη τη Βόρεια Ελλάδα αλλά και τουρίστες από τις γειτονικές χώρες κομίζοντας και οικονομικά οφέλη στην πόλη και στην τουριστική υποδομή της.

- Η παρουσία του πλοίου κατά τη διάρκεια της ΔΕΘ στην πόλη θα βοηθήσει στην μεγαλύτερη επισκεψιμότητά της.

8 Προφανής είναι και η παιδευτική ωφέλεια από την παρουσία του πλοίου για τη νέα γενιά με την ξενάγηση σχολείων και συλλόγων σ’ αυτό για ανάδειξη της πραγματικής ιστορίας του τόπου.

Μια τέτοια κίνηση θα συμβάλει και στη διεθνή προβολή της πόλης.

Από τα ανωτέρω εκτιμούμε ότι η παρουσία του ΑΒΕΡΩΦ στην πόλη μας το 2012 θα είναι πολλαπλώς χρήσιμη κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά με απήχηση τόσο μέσα όσο και έξω από την Ελλάδα.

Γνωρίζουμε ότι η πρόταση αυτή αφορά σε ένα δύσκολο εγχείρημα -έξω από τα "συνηθισμένα" και ότι θα συναντήσει αντιδράσεις.

Προϋποθέσεις για την πραγματοποίησή της είναι η πολιτική βούληση και η με βάση αυτή επίλυση τεχνικών προβλημάτων και αντιμετώπιση αντιδράσεων/προφάσεων για απόρριψη της κίνησης.

Βασική παράμετρος είναι το κόστος μιας τέτοιας κίνησης που μπορεί όμως να αναληφθεί από εφοπλιστικές χορηγίες και προβολή των χορηγών μιας τέτοιας ιστορικής κίνησης.

Βασικότερη όμως παράμετρος είναι ο εθισμός στη διαχείριση της ομιχλώδους καθημερινότητάς μας που βολεύει τους διαχειριστές ενός συστήματος να βαδίζει σημειωτόν χωρίς να διακινδυνεύει ένα βήμα προς τα εμπρός. Ενα βήμα δύσκολο, ένα βήμα με ρίσκο, ένα βήμα που θα φέρει κάτι θετικότερο που δεν μετριέται μόνο σε χρήμα και πολιτικό κέρδος.

Κάτι σαν το βήμα του Κουντουριώτη ρε γαμώ το.

Μάθαμε βεβαίως ότι ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης έχει υιοθετήσει την πρόταση και σχεδιάζει να τη θέσει στους πολιτικούς αρμόδιους. Εμείς περιμένουμε να το κάνει και είμαστε έτοιμοι να συνεισφέρουμε γνώσεις και εμπειρία για να πάμε αυτό το βήμα παραπέρα.

Εκτιμούμε όμως ότι θα βοηθήσει τα μέγιστα η υιοθέτηση του αιτήματος από όλους τους φορείς του συνόλου της Βορείου Ελλάδος και η ανάδειξή του από όλα τα ηλεκτρονικά και έντυπα Μέσα.

Η "αναμετάδοση" του αιτήματος και από τα Βορειοελλαδικά μπλογκς, σε διαρκή έκθεσή του, θα δώσει άλλη διάσταση στο θέμα και θα πιέσει για την λήψη της πολιτικής απόφασης.

Το άκρον άωτον του θράσους

2011-12-11T12:30:00.000+02:00

Να καταγγέλλει με πρωτοσέλιδο ο Αναστασιάδης όσους έβγαλαν τα λεφτά τους έξω...!
Ή μήπως θέλει να μας πεί "έκανα ό,τι έκαναν και άλλοι 499.999";

2011-11-14T19:41:00.000+02:00

Ως πότε;

2011-11-03T19:08:00.001+02:00

Είμαστε γελοίοι.
Ο πρώτος πληθυντικός χρησιμοποιείται συνειδητά και αφορά σε όλους της "γενιάς του Πολυτεχνείου" που αποδεικνύεται στην πράξη ως ο μεγαλύτερος μύθος της νεώτερης ελληνικής ιστορίας...
Μια γενιά που το παίζει "πονηρή αλεπού" τόσο στη μικρή αυλή της χώρας έχοντας κατασπαράξει κάθε τι ζωντανό, όσο και στη διεθνή ζούγκλα που δυναστεύουν οι ισχυροί ικανοποιημένη στις αρπαχτές από το κοτέτσι τους.
Τώρα όμως τελειώνουν όλα.
Τα παιδιά μας χλευάζουν τους Γείτονες, Καρχιμάκηδες, Μαρκόπουλους, Λυκουρέντζους, Καρατζαφέρηδες, Αλέκες, Τσίπρες, ΜπακοΜητσοτάκηδες, Σαμαράδες, Πάγκαλους, Βενιζέλους, Κατσελοκαϊλίδες, ΠαπουλοΛιάνηδες και λοιπούς πρωταγωνιστές στον σύγχρονο Καραγκιοζομπερντέ. Τους φτύνουν και αυτοί κάνουν πως ...ξεματιάζονται.
Η γενιά μου, από καιρό εθισμένη στην παραπολιτική νάρκωση, έχει χεστεί από το φόβο της και παρακολουθεί αμήχανη το απίστευτο κρεσέντο πολιτικής ανευθυνότητας με αποκορύφωμα τη "μπλόφα" του Δημοψηφίσματος που κατέληξε στο "πάσο" μόλις οι συμπαίκτες είπαν "τα βλέπω και επαυξάνω (τις απαιτήσεις μου)"...
Η γενιά μου περνάει στο ντούκου πλέον και "λεπτομέρειες" που αποκαλύπτουν την ανηθικότητα των αρχομανών όπως το γεγονός ότι, μόλις κλήθηκαν από τους Μεγάλους για ξυλιές, στην προσπάθειά τους να βρουν μια "πειστική δικαιολογία", αποστράτευσαν ΟΛΗ την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων για να ψελίσουν ότι το Δημοψήφισμα ήταν αναγκαία κίνηση για την αποτροπή στρατιωτικού πραξικοπήματος...!
Η γενιά των παιδιών μας χάνει την υπομονή της και νομίζω σύντομα θα δούμε απαντήσεις στο "ως πότε;"

Γιατί κλαίς κύριε Πρόεδρε;

2011-10-30T11:50:00.001+02:00

Μου ήρθε με ηλεκτρονικό μήνυμα και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να διαβαστεί προσεκτικά. Κυρίως από τον Πρόεδρο.

"ΕΠΕΛΑΣΗ, ΠΑΡΕΛΑΣΗ, ΠΡΟΕΛΑΣΗ.

Στην τελετή παράδοσης της προεδρίας το 2005, η αποχωρούσα πρόεδρος, κ. Ψαρούδα Μπενάκη, τονίζει: «τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν», «Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται αλλά και να παραβιάζονται, από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων», «Η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης».

Έκτοτε η κ. Μπενάκη εξαφανίστηκε από το πολιτικό προσκήνιο, ενώ τη δήλωσή της δεν καταδέχτηκε να σχολιάσει κανένας εμβριθής αναλυτής, κανένας ειδικός παραθυρολάγνος.

Σ’ αυτή την απίστευτη δήλωση, θα μπορούσατε τουλάχιστον να πείτε πως, όσον αφορά την προεδρία της δημοκρατίας, θα αποκρούσετε τέτοια μαύρα ενδεχόμενα και θα προστατέψετε την εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα των ανθρώπων. .
Εσείς τότε, κύριε πρόεδρε, απαντήσατε μ’ ένα ασυνάρτητο «ευχαριστώ».

Η «λαϊκή κυριαρχία», που αναφέρεται στον πρόλογο του συντάγματος και που με τόσο ωραία λογάκια διατυμπανίστηκε από το μεγάλο παραμυθά στο «συμβόλαιο με το λαό», συρρικνώθηκε στην υπογραφή του νεογιάπη υπουργού οικονομικών και παραοικονομίας.
Από τις 6 Μάη 2010 και στο εξής, ο εκάστοτε αυτός αποφασίζει την ανανέωση των συνθηκών παράδοσης της χώρας, καταδεχόμενος ενίοτε να σας ενημερώνει. Οι πολλοί των ‘έγκριτων’ συνταγματολόγων και οι συνυπεύθυνοι συνυπουργοί κατάπιανε αμάσητη την πιο κατάφωρη παραβίαση του.
Η χώρα παραδόθηκε στο στόμα του λύκου. Άρχισε η μεγάλη νύχτα για το λαό.
Εσείς τότε εκκωφαντικά, και οπωσδήποτε χωρίς να δακρύσετε, σιωπήσατε, κύριε πρόεδρε.
Και όσο έβλεπαν με πόση άνεση συνυπογράφετε, αποφάσισαν να μην μπαίνουν καν στον κόπο. Ούτε εκείνοι, ούτε εσείς.
Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση, οι δυο μαύρες νεκρολογίες. δεν φέρνουν καν τη δική σας υπογραφή. Όχι γιατί την αρνηθήκατε, όπως θα ‘πρεπε ως εγγυητής του Συντάγματος, αλλά γιατί σας θεώρησαν – τόσο απαξιωτικά για σας, τόσο καταστροφικά για τη χώρα – δεδομένο.
Κι όμως δε δακρύσατε.
Όταν ο υπογραμμένος από εσάς νόμος περί συλλογικών διαπραγματεύσεων και το άρθρο 22 του Συντάγματος περί προστασίας της εργασίας, «ηθικής και υλικής εξύψωσης του εργαζόμενου» και άλλα τέτοια μπλα-μπλα, έγιναν κουρέλι από ένα μνημόνιο ενταφιασμού της στοιχειώδους εργασιακής αξιοπρέπειας, αποδεχτήκατε το κουρέλιασμα. Μόνο που δεν κουρελιαζόντουσαν λέξεις και κατ’ επίφαση διακηρύξεις , αλλά οι ζωές χιλιάδων ανθρώπων.
Εσείς τότε, επιλέξατε το ρόλο του μητροπολίτη των ευχελαίων και, χωρίς να δακρύσετε, παραμείνατε στη θαλπωρή της σιωπής.
Και όσο έβλεπαν με πόση άνεση συνυπογράφετε, σας έφερναν για επικύρωση τον ένα θάνατο, μετά τον άλλο.
Και να και ο Καλλικράτης, που έρχεται κομίζοντας την αποδόμηση της χώρας.
Ένας νόμος που η ψυχή του συνοψίζεται στο τρίπτυχο: ομοσπονδιοποίηση, συγκεντρωτισμός, ιδιωτικοποίηση.
- Υπογράψτε, κύριε πρόεδρε.
- Τι είναι αυτό;
- Ο νόμος νούμερο 3852/10.
- Και σε τι αφορά;
- Στο «νοικοκύρεμα, τη μεταρρύθμιση, τον εκσυγχρονισμό».
Τόσο ανυποψίαστος πια στο βιασμό των εννοιών;
Στο νούμερο 3852/10, υπογράψατε τη συγχώνευση σχολείων, το κλείσιμο νοσοκομείων, την εγκατάλειψη του ορεινού χωριού, την προαναγγελία των «ελεύθερων ζωνών».
Εσείς τότε ζητήσατε καινούρια πένα για να βάλετε αδάκρυτα την ευδιάκριτη επικύρωση.
Όταν ο ευτραφής εγγονός του Πάγκαλου προανήγγειλε την αντισυνταγματική κατάργηση της μονιμότητας, ο καθηγητής του συνταγματικού Δικαίου, κ. Αντώνης Μανιτάκης, δήλωσε: «Δεν τολμώ να φανταστώ ότι θα υπάρξει ελληνική κυβέρνηση που θα το επιχειρήσει. Το θεωρώ ούτως ή άλλως απάνθρωπο: και μόνη η σκέψη του με ξεπερνά ως νομικό, ως συνταγματολόγο, ως δημοκρατικό πολίτη».
Αυτή θα έπρεπε να είναι δική σας δήλωση.
Δεν έγινε ποτέ.
Αντίθετα, όταν προχθές σας έφεραν το νόμο «περί νέου ενιαίου μισθολογίου», ρωτήσατε τι πάει να πει «έφεδρος». Οι επιμελητές των λογοτεχνικών αυτών κειμένων σας εξήγησαν: «τους απονέμουμε αξιώματα, κύριε πρόεδρε».
Εσείς τότε αμολήσατε, χωρίς να δακρύσετε, άλλη μια φαρδιά-πλατιά υπογραφή.
Και να μια καταιγίδα νόμων και υπονόμων για κατώτατους μισθούς, ημερήσιες συμβάσεις, χαράτσια και δεκάτες, επιβολή τέλους ακινήτου σε ανθρώπους με αναπηρία 75% και σε άνεργους, προκαταβολικές απαλλαγές των υπουργών από κακουργήματα ενάντια στη χώρα.
Κοντέψατε να πάθετε τενοντίτιδα απ’ τις πολλές υπογραφές κι όμως δε διστάσατε να επικυρώνετε, χωρίς να δακρύζετε, κύριε πρόεδρε.
Κι όταν ξεμπέρδεψαν με τα βραχυπρόθεσμα, σας έφεραν προς υπογραφή τα ‘μεσοπρόθεσμα’. Το κατοχικό φιρμάνι που επισείει την εσχάτη προδοσία, με μπιτ παρά ξεπούλημα όλου του πλούτου αυτού του κατασπατηλημένου λαού, με υποχρέωσή του, λέει, να συντηρεί τα πουλημένα και να εγγυάται και δάνεια για τους αγοραστές.
Ούτε και τότε δακρύσατε και επιπλέον συνυπογράψατε.
Από την ώρα που διαβάσαμε για τον πρώτο απελπισμένο που αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεξε την απόλυση, την ανεργία, την εξαθλίωση, το άδειο βλέμμα του παιδιού του μέχρι σήμερα, μεσολάβησαν δεκάδες αυτόχειρες. Τι θλιβερή πρωτιά η χώρα του ήλιου, του απέραντου γαλάζιου, του τουριστικού μύθου να είναι σήμερα πρώτη σε αυτοκτονίες σε όλη την Ευρώπη.
Ούτε όμως και γι αυτό δε δακρύσατε ποτέ, κύριε πρόεδρε.
Και όταν τα χημικά και τα δακρυγόνα πνίγουν την Αθήνα και τρέχουν ποτάμια τα δάκρυα αυτών που επιμένουν να μην αυτοκτονούν και να διεκδικούν το δικαίωμα τους στη ζωή, και το χαμένο γέλιο των παιδιών τους,
τι σόι μόνωση έχει το προεδρικό μέγαρο, ώστε να μην τρέχει ένα δικό σας δάκρυ, κύριε πρόεδρε;
Είχατε τρεις επιλογές: τη συνενοχή, την άρνηση να επικυρώσετε όλη αυτή την αντισυνταγματική, δηλητηριώδη νομοκαταιγίδα και – αν σας ήταν δύσκολο να προκαλέσετε πολιτειακό ζήτημα – την ηρωική έξοδο, με μια αξιοπρεπή παραίτηση.
Ας αφήνατε κάποιον, που δεν πολέμησε τους Ναζί, να υπογράφει τον ένα θάνατο μετά τον άλλο. Κάνατε τις επιλογές σας.
Δεν θέλω να λαϊκίζω, κύριε πρόεδρε, όμως όταν χτες αναφερθήκατε στη συμμετοχή σας στο αντιναζιστικό αγώνα, σκεφθήκατε πόσες χιλιάδες, από τους τότε συναγωνιστές σας, έφαγε η εξορία, ο ταγματασφαλίτης, τα βασανιστήρια; Πόσοι έμειναν ανώνυμοι, θαμμένοι για πάντα στον ομαδικό τάφο του Άγνωστου στρατιώτη; Πόσοι από αυτά τα «τιμημένα γηρατειά» πρέπει σήμερα να επιλέξουν ανάμεσα στο φαΐ και το φάρμακο γιατί η σύνταξή τους δε φτάνει; Ότι για τους ανθρώπους αυτούς που δούλεψαν σκληρά, η δική σας ετήσια αμοιβή των 447.000 ευρώ αγγίζει τα νούμερα των συμπαντικών μετρήσεων;
Σκεφθείτε μόνο ότι για το συνταξιούχο των 500 ευρώ – που με τη δική σας πάλι υπογραφή ξεπερνά το αφορολόγητο των 5000 – η ετήσια αμοιβή σας αντιστοιχεί σε 75 χρόνια πεντακοσάρικου.
Αν δακρύζατε για όλα αυτά ή γιατί ανθρώπινα αισθανθήκατε πολύ τυχερός, κατανοητό, κύριε πρόεδρε. Θυμηθείτε μόνο από την αστείρευτη λαϊκή θυμοσοφία πως «τα στερνά τιμούν τα πρώτα».
Αν κλαίγατε γιατί είδατε κι εσείς το παιδί στο αναπηρικό καρότσι να αποστρέφει το κεφάλι και τον έφηβο να φασκελώνει τους κομισάριους της εξέδρας που τους χαντακώνουν τη ζωή, θα ήταν τιμή σας.
Και τέλος – γιατί η πολλή κλαυσιλογία καταντάει αηδία – μην ντρέπεστε για μας, κύριε πρόεδρε. Κρατείστε τη ντροπή και μοιραστείτε την μ’ αυτούς που επισκέπτονται το προεδρικό μέγαρο για μια καινούργια υπογραφή που αφορά στο ξεπούλημα της χώρας και την ερήμωση του λαού.
Δε ζητήσαμε από τους πατεράδες και παππούδες μας να πολεμήσουν το Δ’ Ράιχ και τους σημερινούς δωσίλογους γιατί αυτό αντιστοιχεί σε μας. Δεν τους ζητάμε όμως να παίξουν και το ρόλο του Αβραάμ.
Δεν είμαστε πρόβατα και δεν θα πάμε ποτέ εκούσια στο σφαγείο.
Και, κύριε πρόεδρε, θυμηθείτε πως όποιος μετράει πρόβατα, στη γλώσσα του Αισχύλου, θα ‘χει τον ύπνο του Αγαμέμνονα.
Νίνα Γεωργιάδου
Κάλυμνος, 29-10-11
Από:http://www.alfavita.gr/artrog.php?id=49205"

ΟΧΙ

2011-10-28T20:19:00.001+03:00

Είμαι από αυτούς που από τα μικράτα τους “γαλουχήθηκαν” ως υπάκουοι πολίτες προς τους Θεσμούς της κοινωνίας. Η πολύχρονη θητεία μου στα καράβια μου απέδειξε -πολύ πιό επιτακτικά από τη ζωή στη στεριά- τη χρησιμότητα και αναγκαιότητα της συνειδητής στήριξης και υπεράσπισης των Θεσμών που εγκαθίστανται και λειτουργούν με απόφαση της πλειονότητας των πολιτών. Η διαφωνούσα μειονότητα οφείλει να επιτρέπει τη λειτουργία των Θεσμών και να προσπαθεί να γίνει πλειονότητα για να επιβάλει τους δικούς της.
Ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου είναι ένας Θεσμός
- για να απονέμει τιμή σ’ αυτούς που πολέμησαν για να μπορούμε εμείς τώρα να ζούμε στον χώρο που ζούμε.
- για να θυμίζει τι είναι περηφάνια και τι ανυποταγή
- για να δείχνει, με την παρέλαση, το επίπεδο οργάνωσης και συνοχής της κοινωνίας
- για να δείχνει το επίπεδο της στρατιωτικής ετοιμότητας της χώρας και να επιδεικνύει τα οπλικά συστήματα που πληρώνουν με το αίμα τους οι φορολογούμενοι.
Και, βεβαίως, στη θεσμική αυτή γιορτή παρίστανται τιμώντες και τιμώμενοι οι θεσμικοί άρχοντες που έχουν την ευθύνη συνοχής και λειτουργίας της κοινωνίας. Σήμερα:
- με την αιώνια διαμάχη “ποιός είπε το ΟΧΙ”, με τη μετατροπή των εκδηλώσεων αυτών σε “κομματικοπολιτικό βήμα” και την παντελή έλλειψη ρεαλιστικής ιστορικής ενημέρωσης στα σχολειά, ολοένα και λιγότεροι πολίτες γνωρίζουν τι έγινε το 40.
- η περηφάνια και ανυποταγή δεν υφίστανται πλέον στο καθημερινό λεξικό του Νεοέλληνα με ευθύνη βεβαίως των θεσμικών αρχόντων τους.
- Η συνοχή της κοινωνίας έχει γίνει φτερό και πούπουλο από τη διαμάχη που ενέσπειραν οι θεσμικοί άρχοντες για το ποιός παίρνει τι και πώς. Η οργάνωση της κοινωνίας είναι πεμπτοκοσμική και προφανής στο ΙΚΑ, στις ΔΟΥ και σε κάθε Δημόσια Υπηρεσία.
- Οποιαδήποτε εντύπωση για στρατιωτική ετοιμότητα της χώρας ακρωτηριάζεται καθημερινά από τους ίδιους τους θεσμικούς άρχοντες που ηθελημένα ή μη εξευτελίζουν τους ένστολους πολίτες με χαρακτηρισμούς “αυτιστικοί” “αντιπαραγωγικοί” κ.α. ενώ οι εξοπλισμοί, πάλι με ευθύνη των θεσμικών λειτουργών, βρωμούν και ζέχνουν από μίζες και διαπλοκές άσχετες με την αμυντική ετοιμότητα.
Σήμερα πάλι:
- Ο Πρωθυπουργός της χώρας προγραμμάτισε από καιρό να βρίσκεται στα …Μάλλια συζητώντας με κάποια επιτροπή της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για την …Αραβική Άνοιξη.
- Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εκτός από τα ηρωικά νιάτα του, έχει και μια διαδρομή στην πολιτικη λειτουργία της χώρας που έχει και αρκετά σκοτεινά σημεία. Υποτίθεται ότι υπάρχει για να συμβολίζει την ενότητα του Έθνους. Αλλά παραμένει σιωπηλός παρατηρητής της διάλυσης του Έθνους από τις πολιτικές δυνάμεις. Δεν έχει καμμιά αρμοδιότητα, δεν μπορεί να πάρει καμμιά πρωτοβουλία, μπορεί και να μη θέλει… Ένας Τσολιάς στη θέση του το ίδιο θα απέδιδε ως σύμβολο ενότητας.
- Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ήρθε κι αυτός να τιμήσει και να τιμηθεί στη θεσμική γιορτή από τους πολίτες της Θεσσαλονίκης και την παρελαύνουσα κοινωνία. Μια μέρα πριν να στηθεί στην εξέδρα φρόντισε να “τιμήσει” τους κατοίκους της πόλης κατηγορώντας τους ότι εναγκαλίζονται ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ, ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ Οργανώσεις! Δεν γνωρίζει δηλαδή ότι και έτσι να ήταν, οι παραστρατιωτικές και παρακρατικές οργανώσεις είναι γεννήματα του εκάστοτε Κράτους… Δικές του δηλαδή.
Όταν οι θεσμικοί άρχοντες ευτελίζουν οι ίδιοι τη θεσμική αξία της γιορτής, ε, ας μη διαμαρτύρονται γι αυτά που έγιναν σήμερα σε όλη την Ελλάδα. Και όσο προσπαθούν να δώσουν όνομα και αριθμό στους δίκαια ή άδικα αγανακτισμένους, τόσο θα χάνουν το παιχνίδι από τα χέρια τους. Αμήν

Καημένη Δημοκρατία 2

2011-10-27T23:29:00.000+03:00

Το ακούσαμε κι αυτό:
"Υπάρχει, όμως, όπως είδατε χθες και ένας εσμός παραστρατιωτικών, παρακρατικών και παραθρησκευτικών οργανώσεων, οι οποίες δυστυχώς γίνονται ανεκτές από διαφόρους εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης της Θεσσαλονίκης, που τις τελευταίες μέρες μας υβρίζουν συνεχώς."

Ο καταργών τους Νόμους και τις Διατάξεις με διαδικασίες "αποφασίζουμε και διατάσσουμε" κύριος ΥΕΘΑ Π.Μπεγλίτης ανακάλυψε, μεταξύ των άλλων, και ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ οργανώσεις στην πόλη μας.

Προφανώς μπέρδεψε τη Θεσσαλονίκη με τη Μπογκοτά...

Αν δεν είναι απολύτως και εκ γενετής βλαξ, αν δεν ανήκει στους επιγόνους κάποιων Πελοπονήσιων που ήθελαν την Ελλάδα μέχρι το αυλάκι, τότε είναι πολύ επικίνδυνος για το κόμμα του, για τη Δημοκρατία, για την Ελλάδα.

Και δεν μπορεί, ούτε του πρέπει να υπηρετεί στη θέση που του εμπιστεύτηκε ο Πρωθυπουργός.

Καημένη Δημοκρατία

2011-10-01T23:36:00.000+03:00

Πολύς ο θόρυβος που ξεσηκώθηκε από την πρωτοβουλία του ΥΕΘΑ κ.Μπεγλίτη για την απ' ευθείας σ' αυτόν προώθηση αιτημάτων και παραπόνων ένστολων μέσω e-mail και sms.
"Είναι κατ' εξοχή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ μέτρο" ισχυρίζεται ο Υπουργός. "Θα διαλυθεί το στράτευμα" αντιτείνουν οι αντιδρώντες.
Δεν θα μπω στον πειρασμό να υποθέσω τις επιπτώσεις της Υπουργικής απόφασης στο στράτευμα.
Ο κύριος Υπουργός, όμως, σαφώς και παρερμηνεύει τον όρο Δημοκρατία.
Η Δημοκρατία βασίζεται στην τήρηση του Συντάγματος και των Νόμων που οι διαχειριζόμενοι την τύχη της λειτουργοί (άρα και ο κ.Μπεγλίτης) ΟΡΚΙΖΟΝΤΑΙ να τηρούν με ευλάβεια.
Οι ισχύοντες Νόμοι, Διατάγματα και Κανονισμοί στη δημοκρατική κοινωνία μας επιβάλλουν σε όλους τους ένστολους πολίτες να υποβάλλουν τα αιτήματα/παράπονα/προτάσεις με συγκεκριμμένο ιεραρχικό τρόπο με την απειλή, βεβαίως, βαρύτατων πειθαρχικών ποινών αν δεν τον τηρήσουν.
Οι Νόμοι και τα Προεδρικά Διατάγματα δεν αλλάζουν στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ με Υπουργικές αποφάσεις. Αυτό γίνεται στα ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ καθεστώτα που καταργούν τα Συντάγματα και γράφουν τους Νόμους στις παλιές τους αρβύλες.
Αν, λοιπόν, ο κ.Μπεγλίτης κόπτεται για τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και τον "εκδημοκρατισμό" των Ε.Δ. δεν έχει παρά να καταθέσει ΝΕΟ ΝΟΜΟ στη Βουλή που είναι και η μόνη αρμόδια να ΝΟΜΟΘΕΤΕΙ.
Αλλά αν πιστεύει στον "εκδημοκρατισμό" των Ε.Δ., θα πρέπει να συμπεριλάβει στο νέο Νόμο και διατάξεις που θα εξισώνουν τα δικαιώματα των ένστολων με αυτά των υπόλοιπων πολιτών όπως το Σύνταγμα επιβάλλει. Να μπορούν να συνδικαλίζονται και να απεργούν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αλά καρτ (ανάλογα με κομματικά συμφέροντα) δεν νοείται...

Ο κ.Υπουργός τα έβαλε και με τους απόστρατους. Ψέλισε και κάποια λόγια ότι οι αντιδράσεις τους είναι "αντιδημοκρατικές". "Να κοπεί ο ομφάλιος λώρος μεταξύ απόστρατων και εν ενεργεία" βροντοφώναξε στη Βουλή. Και σπεύδει να τους τιμωρήσει μετατρέποντας τις Ενώσεις Αποστράτων από ΝΠΔΔ (χωρίς κόστος για το Δημόσιο) σε ΝΠΙΔ. Σε ...πολιτιστικούς Συλλόγους δηλαδή. Δεν φτάνει η οικονομική εξαθλίωσή τους, όπως και των άλλων πολιτών, έρχεται και ο ηθικός ευτελισμός τους. Ο κ.Μπεγλίτης φαίνεται να αγνοεί ότι οι απόστρατοι είναι εν ενεργεία έφεδροι μέχρι να πεθάνουν οπότε και θάβονται με στρατιωτικές τιμές επειδή κατά ΝΟΜΟ δεν χάνουν ποτέ την ιδιότητά τους.
Αυτό μπορεί να ενοχλεί δικαίως ή αδίκως κάποιους, ενδεχομένως και τον ίδιο τον ΥΕΘΑ που μπορεί να σκέφτεται πώς θα εξοικονομήσει και κάποια έξοδα κηδείας των απόστρατων, αλλά αυτές οι Διατάξεις ισχύουν μέχρι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ να τροποποιηθούν.

Προφανώς ο κ.Μπεγλίτης πρέπει να μελετήσει την έννοια της Δημοκρατίας πριν να "αποφασίζει και διατάσσει" κατά βούληση γιατί μάλλον οι δικές του ενέργειες θυμίζουν παλιές κακές εποχές που δεν έχουν καμμιά σχέση μ' αυτή. Και ας λάβει υπ' όψη του ότι δεν ήταν μόνο η χούντα ένστολη. Ένστολοι ήταν και εκατοντάδες που αντιστάθηκαν στη χούντα, αποτάχτηκαν και ταλαιπωρήθηκαν, πολλοί φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν και αρκετοί βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν για να μπορεί τώρα ο κ.Μπεγλίτης να τους κάνει μαθήματα Εικονικής Δημοκρατίας.

Το βαρέλι δίχως πάτο

2011-10-01T11:57:00.000+03:00

Ο Πάνος Ζέρβας http://panosz.wordpress.com/ , αυθεντικός οικολόγος, μια χούφτα πολίτες του Δήμου Θερμαϊκού και η αφεντιά μου φωνάζουμε επί πέντε χρόνια ότι η επέκταση του διαδρόμου 10-28 κατά ένα χιλιόμετρο στη θάλασσα, εκτός από άχρηστο και αχρείαστο έργο, θα καταστρέψει και την ακτή Περαία-Ν.Επιβάτες-Αγ.Τριάδα ανεπιστρεπτί.
Η αντίθεσή μας εκφράστηκε πριν ακόμα ξεκινήσει το έργο, διαβάζοντας μια απαράδεκτη Μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που εκπονήθηκε (για 930000ευρώ!) από τον μελετητικό οίκο Ρογκάν σε συνεργασία με τον Καθηγητή/Λιμενολόγο κ.Κουτίτα.
Η "ονειρώδης" χρυσοπληρωμένη Μελέτη αναλύθηκε με λεπτομέρεια εδώ.
Ενδιάμεσα παρουσιάσαμε φωτογραφίες που αποδείκνυαν ότι οι επιπτώσεις στην ακτή επιβεβαίωναν σταδιακά τους φόβους μας παρά τις προσπάθειες του μεγαλοεργολάβου να τις καλύψει με αμμοληψίες και αμμοαποθέσεις χρησιμοποιώντας -άγνωστο από το πού προβλέπεται- ειδικό αμμοληπτικό σκάφος.
Αντίδραση καμμία. Ο ανεκδιήγητος Δήμαρχος της περιοχής παρέβλεπε τις προειδοποιήσεις με το σκεπτικό "ο Σουφλιάς είπε ότι το έργο θα γίνει"! Ο τοπικός νέος Σουφλιάς, Μαγκριώτης, όταν ρωτήθηκε για τις επιπτώσεις είπε ότι δεν θα υπάρξουν γιατί απουσιάζουν ρεύματα ...αέρος. Αέρας κοπανιστός δηλαδή από τους αρμόδιους που δεν τολμούν να αντισταθούν στον εθνικό εργολάβο. Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι το έλλειμα οφείλεται στους αδηφάγους δημόσιους υπάλληλους και στους κοπανατζήδες ιδιωτικούς. Μια μικρή βόλτα στα πέριξ της Θεσσαλονίκης λιμάνια και λιμανάκια φτάνει για να καταλάβει κανείς που έχουν πάει τα δισεκατομμύρια ευρώ. Και εκτός από την κλοπή των χρημάτων μας σε άχρηστες και αχρείαστες ημιτελείς κατασκευές, μεγαλύτερο είναι το έγκλημα της καταστροφής του περιβάλλοντος γύρω από αυτά τα έργα.
Οι επιπτώσεις στην ακτή, σήμερα 1-10-2011, είναι πέρα από εμφανείς και σοβαρότατες. Συμπτωματικά έχει κάνει την εμφάνισή του πάλι το αμμοληπτικό σκάφος το οποίο ρουφώντας άμμο από τον βυθό (από πού και αν έχει άδεια είναι άγνωστο) θα προσπαθήσει μάλλον να καλύψει τις "ακαθαρσίες" ως γάτα..., προσωρινά βεβαίως γιατί η θάλασσα είναι αεικίνητη και τα ρεύματά της που ΔΕΝ μέτρησε ο κ.Κουτίτας θα εξακολουθούν να αντιστέκονται στο βιασμό της φύσης.
Ενδεικτικά λοιπόν δείτε δύο φωτογραφίες, η πρώτη τραβηγμένη στις 4-6-2010 και η δεύτερη σήμερα 1-10-2011 μπροστά στο ΚΑΠΠΑ της Περαίας.
Βαρέθηκα να ρωτάω αλλά θα επιμένω μέχρι το τέλος. Εισαγγελέας υπάρχει κανένας εκεί έξω;

4-6-2010
1-10-2011

Και μιά τρίτη, το αμμοληπτικό-γάτα... 1-10-2011

Απλή Αριθμητική

2011-09-25T17:19:00.000+03:00

400000ευρώ είναι οι συντάξιμες αποδοχές μου 15 χρόνων.
Οι επαγγελματικές μου αποδοχές επί 35 χρόνια ούτε που πλησίασαν το 1000000ευρώ.
Αλήθεια, οι τετρακόσιες χιλιάδες ευρώ που άγνωστος για άγνωστους λόγους "δώρισε" στον κύριο Μαντέλη, πού είναι σήμερα;
Το ένα εκατομμύριο ευρώ που γνωστός (SIEMENS) παρέδωσε στον κύριο Τσουκάτο και έκτοτε αγνοείται η τύχη του, πού είναι σήμερα;
Πού πήγε η ζωή μου ρε παιδιά;

Τι φταίνε τα γομάρια;

2011-09-23T13:13:00.005+03:00

Ακούσαμε κάποιον βουλευτή να σας αποκαλεί γομάρια.
Θιχτήκατε και τα παπαγαλάκια σας ανατρίχιασαν στην τηλετύφλωση για την βαριά ύβρι.

Φαντάζομαι ότι κάποιος από τους εισαγγελείς μπορεί και να ενεργήσει "αυτεπάγγελτα" για να τιμωρήσει τον υβρίζοντα. Φυσικά μόνο για τα μάτια του κόσμου, όχι γιατί οι βουλευτές έχουν ασυλία αλλά γιατί τα καημένα τα γομάρια δεν έχουν δικούς τους εισαγγελείς για να προστατευτούν ως αθώα και άμοιρα ευθυνών....

Σήμερα, όμως, πήρα το "εκκαθαριστικό" της έκτακτης εισφοράς επί του εισοδήματός μου κατά το 2010 και ευχαρίστως προ(σ)καλώ όλους τους εισαγγελείς να μου ασκήσουν δίωξη αν θεωρούν ότι αδίκως σας προσδιορίζω ως απατεώνες, κλέφτες, κουτοπόνηρους αλήτες, φασίστες, κουκουλοφόρους μαυραγορίτες και ό,τι άλλο προσδιορισμό μπορείτε να φανταστείτε ως ύβρι.

Πολλοί γραμματιζούμενοι λένε ότι η έκτακτη εισφορά είναι αντισυνταγματική αφού ξαναφορολογείται φορολογημένο εισόδημα. Δεν γνωρίζω τις νομικές διαστάσεις του θέματος.
Αυτό που γνωρίζω είναι ότι ζητάτε έκτακτη εισφορά επί του συνολικού εισοδήματος χωρίς τουλάχιστον να αφαιρείτε από αυτό τους φόρους που το απομείωσαν! Δεν ήταν αυτό το εισόδημά μου λαμόγια. Εισόδημα είναι αυτό που μπήκε στην τσέπη μου αφού αφαιρέσατε από αυτό τους φόρους! Δηλαδή του χρόνου θα μου ξαναζητήσετε εισφορά επί του ΔΗΛΩΘΕΝΤΟΣ εισοδήματος που θα έχει όμως απομειωθεί στην τσέπη μου από τον φόρο, τον ΛΑΦΚΑ και τη φετεινή εισφορά;;;
Αν αυτό δεν είναι ΑΠΑΤΕΩΝΙΑ, τι είναι;
Και το εκπληκτικό! Μου ζητάτε 890 ευρώ και μου κάνετε την εξυπηρέτηση να το πληρώσω σε έξη μηνιαίες δόσεις αλλά η μηνιαία δόση να μην είναι κατώτερη των 300 ευρώ! Δηλαδή σε δυόμισυ δόσεις!
Για σας υπάρχει κανένας εισαγγελέας εκεί έξω;

Και το στεγαστικό μου δάνειο ποιός θα το πληρώσει κύριε σύζυγε Μπακατσέλου;
Το πετρέλαιο για τον χειμώνα ποιός θα το πληρώσει κύριε ατυχή κληρονόμε πολλών θείων Πάγκαλε;
Τη δόση για το αυτοκινητάκι, την ασφάλειά του και τα τέλη κυκλοφορίας ποιός θα τα πληρώσει κηφήνες του κερατά που ΕΜΕΙΣ πληρώνουμε και τα δικά σας αξεξίσφαιρα;
Την επόμενη κατραπακιά (εισφορά για το σπίτι που ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ μέχρι -και αν- το ξεπληρώσουμε) ποιός θα την πληρώσει ανεκδιήγητοι Καραγκιόζηδες;

Ξέρω, θα μου πείτε κινδυνεύει η πατρίδα. Τότε γιατί κόψατε μόνο ένα μισθό από εσάς και πέντε από εμάς; Το ανέκδοτο "ελάτε να πάμε όλοι μαζί να πολεμήσετε" το κάνατε πολιτική αλλά να ξέρετε ότι τέτοιους ηγέτες οι στρατιώτες στην πρώτη γραμμή πριν πέσουν μαχόμενοι για την πατρίδα τους εκτελούν πρώτους...
Αϊ σιχτίρ!!!

ΟΙ ΑΜΟΙΒΕΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

1. Μηνιαίος μισθός 6.100 ευρώ!
2. Σύνταξη μετά από 4 χρόνια βουλευτικής θητείας. Ποσό σύνταξης μηνιαίως 4.880 ευρώ.
3. Για συμμετοχή σε επιτροπές, 150 ευρώ ανά συνεδρίαση.
4. Οι βουλευτές της επαρχίας παίρνουν το μήνα 1.000 ευρώ για ενοίκιο.
5. Όλοι οι βουλευτές παίρνουν άπαξ 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου και 1.000 ευρώ τις γιορτές λόγω αυξημένης επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους τους.

6. Δικαιούνται 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως δωρεάν και ....
απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.
7. Πολυτελές αυτοκίνητο, δωρεάν καύσιμα με επίδομα 600 ευρώ το μήνα, ένα χωροφύλακα για φρουρό, 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα στο σπίτι, σταθερό, όλα δωρεάν.
8. Απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας για όποιο αδίκημα διαπράξουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους ως βουλευτές.
9. Δεν πληρώνουν φόρο για ένα μέρος του μισθού ή της συντάξεως.
10. Δικαιούνται γραμματειακή υποστήριξη για 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη. (Όλους αυτούς τους πληρώνει το Δημόσιο).
11. Δικαιούνται άτοκα δάνεια ως βουλευτές και ως επαγγελματίες.
12. Δωρεάν γυμναστήριο, σάουνα, νηπιαγωγείο για τα παιδιά τους.
13. Τηλεφωνική ατέλεια.
14. Δωρεάν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους.
15. Δωρεάν διόδια.
16. Δωρεάν εισιτήρια, ξενοδοχεία, γεύματα όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό ως μέλη επιτροπών κλπ.....

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

2011-09-20T12:57:00.000+03:00

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς,

με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,

τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα

Ανοικτή επιστολή Ναυάρχου Ν.ΠΑΠΠΑ προς τον πρωθυπουργό για Υπουργείο Ναυτιλίας και Λιμενικό Σώμα

2011-08-30T18:29:00.000+03:00

«Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Διανύω ήδη τον 82ο χρόνο της ζωής μου. Γόνος εμποροκαπετανέων, πέρασα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια ξεκινώντας σαν μούτσος στα καράβια που καπετάνευε ο πατέρας μου. Στη σταδιοδρομία μου στο Πολεμικό Ναυτικό κυβέρνησα κάθε τύπο πολεμικού πλοίου. Κατά τη αυτοεξορία μου, μετά την «ανταρσία» του ΒΕΛΟΣ, ταξίδεψα ως καπετάνιος πετρελαιοφόρων πλοίων. Ευτύχησα να είμαι αρχηγός του ΓΕΝ για πέντε χρόνια, υπηρεσιακός Υπουργός Ναυτιλίας επί των Υπηρεσιακής και Οικουμενικής κυβερνήσεων και Πρόεδρος του Ελληνικού Νηογνώμονα για 12 χρόνια.

Η θαλασσινή ζωή μου είναι γεμάτη εμπειρίες και φιλίες ζωής με πλήθος θαλασσινών, από απλούς ναυτικούς, καπετανέους και εφοπλιστές. Δίδαξα τη θαλασσινή επιστήμη σε πολλούς και διδάχτηκα από πολλούς. Έζησα από κοντά τα προβλήματα, τον μόχθο και τον αγώνα των εργατών της θάλασσας, διαπίστωσα τη διαχρονική δύναμή της και προσφορά προς την πατρίδα.

Αισθάνομαι λοιπόν την ανάγκη αλλά και την υποχρέωση να σας γνωστοποιήσω την θλίψη και την απορία μου για τα συμβαίνοντα στον τομέα της Ναυτιλίας επί δύο χρόνια τώρα και για τον τρόπο που αντιμετωπίζεται ο ζωτικότερος για την οικονομία μας, αλλά και για την επιβίωση της χώρας, τομέας από τους αρμόδιους για την οργάνωση και λειτουργία του.

Η Θάλασσα είναι η κοιτίδα του ελληνικού πολιτισμού από κάθε άποψη και αυτή ουδέποτε υποδουλώθηκε. Στη θάλασσα διασώθηκε ο ελληνισμός και η πραγματική Δημοκρατία του, η θάλασσα χρηματοδότησε την ανεξαρτησία του, στη θάλασσα πρωταγωνιστεί ακόμα και στη θάλασσα βρίσκεται το μέλλον του.

Ένα σωστά οργανωμένο Υπουργείο Ναυτιλίας έχει για την Ελλάδα την ίδια σημασία/αξία με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ανάλογης σημασίας είναι και η ανάγκη αναβάθμισης των Σχολών Εμπορικού Ναυτικού και η προώθηση των νέων μας στα ναυτικά επαγγέλματα.

Στη βάση της τεράστιας προσπάθειας για την αναγκαία αναδιάρθρωση του κρατικού μηχανισμού, και ιδίως του τομέα της Ναυτιλίας, εκτιμώντας ως χρέος μου τη συμβολή σ’ αυτήν ενός εκάστου ανάλογα με την εμπειρία του, υποβάλλω τα ακόλουθα προς κρίση και εξέταση:

Από την εμπειρία μου ως Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην Οικουμενική και Υπηρεσιακή Κυβέρνηση, αλλά και από τη μακρόχρονη θητεία μου ως Α/ΓΕΝ, διαπίστωσα την ανάγκη ύπαρξης ισχυρού αυτόνομου Υπουργείου αλλά και μεγάλα περιθώρια βελτίωσης της οργάνωσης και λειτουργίας του Λιμενικού Σώματος το οποίο, έτσι όπως έχει εξελιχθεί, αποτελεί υβρίδιο Στρατιωτικού Σώματος, Σώματος Ασφάλειας και Τεχνοκρατών Επιθεωρητών σε μια δαιδαλώδη οργάνωση που διαρκώς διογκώνεται τόσο σε προσωπικό, όσο και σε υλικό υποδομής και κόστος λειτουργίας. Παράπλευρη συνέπεια είναι και η αμηχανία/αρρυθμία στη διοίκηση και έλεγχο του Σώματος αυτού αφού η δραστηριότητά του αφορά σε αρμοδιότητες πολλών Υπουργείων όπως Υπουργείο Οικονομίας. Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας.

Δεν επιδέχεται αμφισβήτησης η διαπίστωση ότι είναι αναγκαία η εκ βάθρων επανεξέταση της υπαγωγής, οργάνωσης και λειτουργίας αυτού του Σώματος ώστε:

- Να καταστεί αποτελεσματικότερη η λειτουργία του.

- Να εξοικονομηθούν πόροι που τώρα σπαταλούνται σε αλληλεπικαλυπτόμενες με άλλα όργανα αρμοδιότητες και δράσεις.

- Να εξοικονομηθεί προσωπικό.

Πρότασή μου είναι, στα πλαίσια οργάνωσης και λειτουργίας ενός αποτελεσματικού Υπουργείου Ναυτιλίας, να μελετηθεί σε βάθος αναδιάρθρωση και του ΛΣ όπως:

- Ένταξη του «στρατιωτικού σκέλους» (επιτήρηση συνόρων, πάταξη λαθρεμπορίου και λαθρομετανάστευσης, ειδικές δυνάμεις) στα πρότυπα της Ακτοφυλακής (Coast Guard) όλων των προηγμένων κρατών στο Πολεμικό Ναυτικό ως ξεχωριστή Επιχειρησιακή Διοίκηση. Η ένταξη αυτή και η υπαγωγή του στο ΥΕΘΑ θα εξυπηρετήσει τον κοινό επιχειρησιακό προγραμματισμό και έλεγχο, την καλύτερη κατανομή μέσων και προσωπικού, την κοινή εκπαίδευση στα όπλα (ειδικές δυνάμεις, πυροβόλα, ναυτική τέχνη κλπ) και κοινή υποδομή προμήθειας και συντήρησης του υλικού (πλοία, Ελικόπτερα, αεροσκάφη). Η ανάγκη ελέγχου της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης επιβάλλει την κοινή υποδομή σε προσωπικό και μέσα.

- Διατήρηση Αστυνομίας Λιμένων ανεξάρτητης από την Ακτοφυλακή με αποκλειστικό έργο την τάξη και ασφάλεια λιμένων και τήρηση του ΚΟΚ Θαλάσσης στην παράκτια ζώνη υπαγόμενη στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

- Πλήρης απεμπλοκή του ΛΣ από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (Επιθεωρήσεις Πλοίων, δρομολόγια, νηολογήσεις κλπ) το γραφειοκρατικό έργο των οποίων μπορεί να αναληφθεί από πολιτικό προσωπικό που πλεονάζει στο Δημόσιο ενώ οι επιθεωρήσεις αναλαμβάνονται ήδη από πιστοποιημένους από την ΕΕ ιδιωτικούς φορείς/νηογνώμονες.

Τα προτεινόμενα θίγουν βεβαίως κατεστημένα συμφέροντα ετών και διαμορφωμένες συμπεριφορές και νοοτροπίες που θα προκαλέσουν έντονες αντιδράσεις ως προς την εφαρμογή τους γι αυτό και επιβάλλεται η προσεκτική προσέγγιση και βαθειά μελέτη από σοβαρούς ανθρώπους ανεξάρτητους από κάθε είδους «δεσμεύσεις» και διαπλοκές. Εκτιμώ, όμως, ότι η εξοικονόμηση προσωπικού και πόρων σε συνδυασμό με την αποτελεσματικότερη επιχειρησιακή λειτουργία επιβάλλει τη μελέτη αυτή για το γενικότερο κοινωνικό όφελος.

Μετά τιμής

Ναύαρχος Ν.Παππάς Π.Ν.

Επίτιμος Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Ναυτικού

Κι ενώ κάποιοι ...χτενίζονται

2011-08-22T11:00:00.000+03:00

Δεν χωράει αμφιβολία ότι ο διεθνής -παγκόσμιος- οικονομικός πόλεμος έχει άμεση σχέση με την εξασφάλιση ενεργειακών πόρων με το χαμηλότερο δυνατό κόστος για τους ισχυρούς.

Με την έναρξη των «επιχειρήσεων» στη Λιβύη, υπαινίχθηκα στο σημείωμα http://www.pressinaction.gr/fakelos/libyi/item/1508-fakelos-libyi-skines-apo-ergo-prosexos ότι παρακολουθούμε «σκηνές από ένα έργο ΠΡΟΣΕΧΩΣ». Συνεκτιμώντας τα προ και μετά Λιβύης γεγονότα, έχω την αίσθηση ότι το κύριο έργο θα το δούμε σύντομα…

Τα «γυρίσματα» θα γίνουν στο Ιράν. Η Τυνησία, παραδοσιακό καταφύγιο τρομοκρατών και «τρομοκρατών» αποσταθεροποιήθηκε. Η Αίγυπτος, αν και επισήμως φιλοδυτική, εξασφαλίστηκε ακόμα περισσότερο με την διακυβέρνησή της από τον αποκλειστικά φιλοδυτικό στρατό της. Η Λιβύη διαλύεται στα «εξ ων συνετέθη» καθιστάμενη ανάπηρη οποιασδήποτε, δυνητικά πιθανής, υποστήριξης προς τους "αδελφούς" Ιρανούς. Το ίδιο και η Υεμένη, άλλο φιλόξενο κράτος για «τρομοκράτες» και τρομοκράτες. Δεν άργησε και η αποσταθεροποίηση του Λιβάνου, ακόμα και της Ιορδανίας και τέλος της Συρίας, τελευταίου και ισχυρού φιλοϊρανικού κράτους που πιστοποίησε τη φιλία του δεχόμενο και την επίσκεψη πολεμικών πλοίων του Ιράν στη Μεσόγειο, θάλασσα όπου είχαν να εμφανιστούν οι Ιρανοί από την εποχή του Ξέρξη. Στο ταμπλό είναι και η Τουρκία με την πάγια «πολυδιάστατη» πολιτική της που από τη στιγμή, όμως, που διέρρηξε τις σχέσεις της με το Ισραήλ, είδε να αυξάνονται οι κουρδικές επιχειρήσεις εναντίον της και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να γαυγίζει απειλητικά με μακροπρόθεσμα προγράμματα ναυτικών εξοπλισμών που θα την καταστήσουν την πρώτη ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο...

Το αποτέλεσμα; ΟΛΟΙ οι πιθανοί συμπαραστάτες του Ιράν (φανεροί και κρυφοί) αποδυναμώθηκαν και η στρατιωτική απειλή εναντίον του Ισραήλ απομειώθηκε δραστικά δίνοντας έτσι την «άνεση» στρατιωτικής πρωτοβουλίας εναντίον του Ιράν με τα νώτα καλυμμένα. Ποιος θα αναλάβει αυτή την πρωτοβουλία; Πιθανότατα το Ισραήλ -με κατάλληλη επικοινωνιακή και με "θερμά" επεισόδια προετοιμασία της διεθνούς κοινής γνώμης, με την υποστήριξη βεβαίως των ΗΠΑ. Ίσως γι αυτό αυτές τις μέρες οι τελευταίες φρόντισαν να εξασφαλίσουν από την Ελλάδα την «επέκταση/αναβάθμιση» της βάσης της Σούδας για να εξασφαλιστεί μεγαλύτερο έργο μεταφορών και ανεφοδιασμού (logistics) καυσίμων και πυρομαχικών… Το Ισραήλ από την πλευρά του ολοκλήρωσε τις προετοιμασίες του και o εσχάτως εκδηλωμένος έρωτας με την Ελλάδα του επέτρεψε να «προπονηθεί» (με την ελληνική αεροπορία και την απεικόνιση στόχων) για μαζική αιφνιδιαστική αεροπορική επίθεση και "δοκίμασε" τις αντιδράσεις της Αιγύπτου με τα τελευταία συνοριακά επεισόδια.

Όλα αυτά δεν είναι ασύνδετα και με το «ράλι» των μεγάλων για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου μετά την «αποκάλυψη» (λες και δεν ήξεραν μέχρι τώρα…) τεράστιων αποθεμάτων ενεργειακών πόρων στην περιοχή.

Σημαντική παράμετρος για τις εκτιμήσεις αυτές είναι και ο αιφνίδιος «πόνος» των ΗΠΑ και της ΕΕ για να μη πτωχεύσουμε. Πέρα από τις οικονομικές επιπτώσεις, μια πτώχευση της Ελλάδας αυτή την περίοδο, με τη συνεπακόλουθη απρόβλεπτη σε επιπτώσεις λαϊκή εξέγερση θα έθετε σε κίνδυνο τις γεωστρατηγικές υποδομές για τα σχεδιαζόμενα στην περιοχή. Εξαθλίωση ναι, πτώχευση όχι γιατί τον εξαθλιωμένο τον χειρίζεσαι με δάνεια και βοήθειες (έναντι αυτών που θέλεις να πάρεις) αλλά ο πτωχευμένος σε πετάει στη θάλασσα γιατί δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει…

Αλλά τα «σημεία των καιρών» επικεντρώνονται στο Ιράν. Όπου και δεύτερος πυρηνικός επιστήμονας δολοφονήθηκε πριν ενάμισυ μήνα και με τα δημοσιεύματα να αυξάνονται σε ό,τι αφορά τη συνέχιση του πυρηνικού προγράμματος της χώρας (που πολύ θυμίζουν τα όπλα μαζικής καταστροφής που …δεν βρέθηκαν στο Ιράκ). Ένα δημοσίευμα, όμως, εκτιμώ ότι πρέπει να προσεχθεί περισσότερο. Αυτό της ανακοίνωσης του Ιράν εδώ και ένα μήνα ότι θα πουλάει το πετρέλαιό του σε ριάλ και ευρώ. Δολάριο τέρμα… Θυμηθείτε ότι το ίδιο αποπειράθηκε και ο Σαντάμ του Ιράκ δύο φορές. Θυμηθείτε ότι το ίδιο κάνει και ο Τσάβες στη Βενεζουέλα (για ένα μέρος της παραγωγής του).

Μακάρι το σενάριο αυτό να μείνει αγύριστο.

Η Δεινοκρατία της Δημοκρατίας τους

2011-07-08T10:11:00.002+03:00

Κινδυνεύει, λένε, η Δημοκρατία τους.

Από τις μούντζες προς τα διάφορα ανάκτορα του Όθωνα που έχουν καταλάβει για να απολαμβάνουν τη χλιδή εν ονόματι της Δημοκρατίας.

Από τα γιαούρτια και τα αυγά που εκτοξεύονται επί της κεφαλής τους ως έσχατο (δεν στοιχηματίζω κιόλας γι αυτό…) μέσο των πολιτών να τους δείξουν ότι τέλειωσαν τα ψέματα τους.

Προσπαθούν να δώσουν ονοματεπώνυμο στην αντίδραση, να την καπελώσουν και να την εκφυλίσουν γιατί φοβούνται το τσουνάμι του ανώνυμου πλήθους που θα τους πάρει και θα τους σηκώσει.

Κόπτονται για τη «συνταγματική νομιμότητα» όταν οι ίδιοι έχουν κουρελιάσει κάθε έννοια νομιμότητας, όταν υιοθετούν τη βία ως πολιτική, όταν έχουν ξεπουλήσει ακόμα και την εθνική κυριαρχία, όταν σφυρίζουν ακόμα αδιάφορα στην απαίτηση των πολιτών για Νέμεση.

Θλίβονται …παχύσαρκοι για την πείνα στην οποία οδηγούν την κοινωνία για να σώσουν τους τραπεζίτες και τους διεθνείς τοκογλύφους πάτρωνές τους. Σχεδόν κλαίνε στις οθόνες της τηλετύφλωσης για την εξαΰλωση του εισοδήματος των πολιτών. Ας κόψουν και το δικό τους στο βασικό του πρωτοδιοριζόμενου να δούμε πώς θα τα καταφέρουν…

Δεν έχουμε τίποτα με τη Δημοκρατία κύριοι τζάμπα ένοικοι των ανακτόρων. Με τη «δεινοκρατία» σας έχουμε. Με τα δεινά που επιφέρετε στην κοινωνία. Με τις κλοπές του δημόσιου πλούτου εκ μέρους σας. Με την ανικανότητά σας να διοικήσετε και να διαχειριστείτε τα του κράτους. Με τη φαυλότητά σας, τη μεγαλοστομία σας, τους εκβιασμούς σας, την καραγκιοζίστικη κουτοπονηριά σας, την επικίνδυνη για το Έθνος αβελτηρία σας.

Τόσα λεφτά που έχουν μπει στη χώρα από το 1950, χώρια από αυτά που παρήγαγαν οι Έλληνες επί 60 χρόνια, δεν φαγώθηκαν από τους πολλούς όπως θέλετε να μας πείσετε. Από τους πολύ λίγους φαγώθηκαν μαζί με αυτά των πολλών…

Από εσάς, από τους εργολάβους αφέντες σας και από τους παρακρατικούς λακέδες σας, από τα δεξιά τζάκια και τα νεοσοσιαλιστικά τζάκια φαγώθηκαν. Φέρτε τα πίσω.

Δεν μουντζώνουν τη Βουλή των Ελλήνων. Μουντζώνουν το σύμβολο της καρικατούρας της νεόπλουτης μιζοδίαιτης Δημοκρατίας που υπηρετείτε, μουντζώνουν εσάς, τις καρικατούρες «εκπροσώπων» του Έθνους (τρομάρα σας) που ενεργείτε ως «αντιπρόσωποι» συμφερόντων έναντι παχυλής αμοιβής.

Δεν κινδυνεύει η Δημοκρατία από τη συμπεριφορά των πολιτών κύριοι πολιτικοί. Πνέει τα λοίσθια η Δημοκρατία από τη δική σας συμπεριφορά. Και όσο καθυστερείτε εσείς τη Νέμεση, τόσο πιθανότερο γίνεται να τη φέρει ο λαός μόνος του…

http://www.pressinaction.gr/politiki/item/1909-i-deinokratia-tis-dimokratias-toys

Α-Π-Ε-Λ-Π-Ι-Σ-Ι-Α

2011-07-04T18:38:00.006+03:00

ΔΟΥ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ 4 ΙΟΥΛΙΟΥ 2011

Μέτρα, μέτρα, μέτρα. Φόροι, φόροι, φόροι.
Να συμμορφωθούμε λένε. Να γίνουμε Ευρωπαίοι. Να εκσυγχρονιστούμε.
Η μεγαλοστομία τους έχει καταντήσει ειρωνεία και το μόνο που αναδεικνύει πια είναι η ανικανότητά τους να διοικήσουν το κράτος. Κόπτονται για τη Δημοκρατία και έχουν μετατρέψει τους πολίτες σε άβουλα όντα, πρόβατα που στριμώχνονται για άρμεγμα.
Πού είναι τέλος πάντων αυτά τα πολιτικά βόδια κάθε χρώματος; Ένας από αυτούς έχει τα κότσια να περάσει από μια ΔΟΥ σαν αυτή της Καλαμαριάς στις 7, 8, 9 ή οποιαδήποτε ώρα;
Έχει περάσει ποτέ κανείς από αυτούς να δεί πώς δουλεύει (λέμε τώρα) το κράτος;
Κι αυτοί οι κρατικοί υπάλληλοι σε ποιόν απευθύνονται με τα σημειώματα στους τοίχους και στις ντουλάπες; Προφανώς στους συναδέλφους τους που λεηλατούν ακόμα και τα πόμολα από τα απαράδεκτα ντουλάπια στους διαδρόμους...
Θίγεται η περηφάνια μας όταν οι ξένοι μας βλέπουν ως τριτοκοσμικούς. Θυμώνουμε και οργιζόμαστε με τους "βάρβαρους" που μας μειώνουν καθημερινά.
Εμείς, οι ...πολιτισμένοι που εφεύραμε τη Δημοκρατία για να τη βιάζουμε "καθ' έξιν και κατ' εξακολούθησιν".
Απελπισία...

Άλλη γεύση...

2011-06-27T18:40:00.006+03:00

Μια βδομάδα "αποτοξίνωσης". Απολύμανσης από τα κακά και ζέοντα στα μέσα και στα έξω μας...
Στ 'Αηδόνια Γρεβενών. Όπου κάποιο νέοι μας έδειξαν πώς τα ανθρώπινα αισθήματα ξεπερνούν ταμπού και διαχωρισμούς και κάποιοι "παλιότεροι" πώς μπορούν να αποδεχτούν το καινούργιο, το διαφορετικό, το ανθρώπινο.
Η νύφη "θκιά μας" (δικιά μας). Αηδονιωτοπούλα.
Ο γαμπρός, από Ινδό πατέρα και Ουαλή μητέρα, έγινε ...Δημήτρης για να πάρει την καλή του με παπά και με κουμπάρο. Ο κουμπάρος Ουαλός που έγινε ...Χριστόφορος για να μπορέσει να παντρέψει κατά τα εθίματα τα ελληνικά τα φιλαράκια του.
Ακόμα και οι παρανυφούλες πολυεθνικά αντιπροσωπευτικές. Ινδή, Ουαλή και ελληνίδα.
Τα Ινδοουαλικά σμόκιν των αρσενικών και οι ινδικές φορεσιές των θηλυκών ταίριαξαν άψογα με τα κλαρίνα και τα χάλκινα, όπως και με τους ντόπιους χορούς όπου διέπρεψε όλο το σόι του γαμπρού και οι φίλοι τους που κατέφτασαν από Ινδία, Ουαλία, Αυστραλία και άλλους ορίζοντες για να μείνουν έκπληκτοι από τα ελληνικά έθιμα.
Έκπληκτοι κι εμείς από την προθυμία τους να μάθουν κάθε λεπτομέρεια των εθίμων και της γαμήλιας τελετής, κάθε έννοια των τραγουδιών, κάθε βήμα των χορών.

(στη φωτογραφία, ο Ουαλός κουμπάρος Χριστόφορος χορεύει σε όλη τη διαδρομή από το σπίτι της νύφης μέχρι την εκκλησία μαζί με τα "μπρατίμια"!)

2011-06-08T12:45:00.002+03:00

Το όνομά μου είναι στην αφίσα γιατί πιστεύω ότι:
- Ο συγκεκριμμένος Έλληνας είναι από τους μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού που κατάφερε να "ψηλώσει" την Ελλάδα σ' ένα κόσμο που τώρα την λοιδορεί. Και το κατάφερε συνδυάζοντας τη μουσική του ιδιοφυία με την πνευματικότητα των μεγαλύτερων ποιητών μας που εκτιμήθηκαν και τιμήθηκαν κι αυτοί παγκόσμια.
- Ο συγκεκριμμένος Έλληνας έχει δεχτεί κρίσεις, επικρίσεις, τιμές και διώξεις για τις πολιτικές του θέσεις και επιλογές αλλά κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ότι έμεινε "αμέτοχος" σε οποιαδήποτε κρίσιμη για τη χώρα συγκυρία.
- Με τις επιλογές του μπορεί ο καθένας μας να συμφωνεί ή διαφωνεί. Με την επιλογή του να συμμετέχει και να λέει τη γνώμη του δεν νομίζω ότι μπορεί να τεθεί θέμα συμφωνίας ή διαφωνίας μ' αυτή.
- Αξίζει να αναγνωρίζουμε και να τιμούμε την αγωνιστικότητα τέτοιων ανθρώπων που στο κάτω κάτω στήριξε και φούντωσε και τη δικιά μας μικρή ή μεγάλη αγωνιστικότητα σε κάποια φάση της ζωής των περισσότερων από εμάς.

Διώξτε μας!

2011-05-27T12:34:00.008+03:00

Η κόρη είδε το http://www।youtube।com/watch?v=N-M60d5idFE&feature=player_detailpage και μου έστειλε μήνυμα:

"Μου άρεσε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ το τί είπε και το πώς το έθεσε!! Απλά, κατανοητά, λογικά.
Αλήθεια, άμα γίνει κάτι αντίστοιχο και εδώ από άποψη αντιδράσεων και διαμαρτυριών, θα πάρεις μέρος? Περιττό να αναφέρω ότι στο facebook, στην σελίδα που αφορά τη συγκέντρωση στον Λευκό Πύργο σήμερα, έχουν δηλώσει ότι θα παρευρεθούν 16000 άτομα...Εντυπωσιακό δεν σου φαίνεται?? Κάνω refresh κάθε λεπτό και ο αριθμός αυξάνεται τουλάχιστον κατά 10 άτομα κάθε φορά!! Δεν ξέρω κατά πόσο υποστηρίζεις τέτοιες ενέργειες, γενικά δεν ξέρω καν τι άποψη έχεις για αυτές! Απλά είναι η 1η φορά που οι αναφερόμενες -γιατί ποτέ δεν ξέρεις πώς και ποια θα ναι η έκβαση μιας τέτοιας συγκέντρωσης- προυποθέσεις μιας τέτοιας σύναξης να το πω(?δεν είμαι σίγουρη για την λέξη προυποθέσεις, δεν μου 'ρχεται όμως κάποια καλύτερη...), δεν περιλαμβάνουν κομματικές πινελιές, πορείες και τα συναφή। Είναι η 1η φορά που αποφασίζω να παρευρεθώ σε κάτι τέτοιο, έχοντας επιχειρήματα και χωρίς τον φόβο(όχι ακριβώς φόβο) να με συμπεριλάβουν σε κάποια συγκεκριμένη ομάδα ή παράταξη. Ζω ΜΕΓΑΛΕΣ στιγμές! Ας μην απογοητευτώ μονάχα αύριο, αυτό σκέφτομαι...
σ'αγαπώ, καλημέρα! :-) "

Της απάντησα:

"Αυτό που γίνεται τώρα στην Ισπανία, και δειλά δειλά προσπαθεί να γίνει κι εδώ, είναι αυτό που μια ζωή ονειρεύομαι να γίνει. Και μια ζωή φοβάμαι ότι μόλις πάει να γίνει καπελώνεται από προσδιορισμούς "αριστερούς", "δεξιούς", "δημοκράτες", "επαναστάτες" κ.α., που είναι οι δούρειοι ίπποι των κατεστημένων κομματικών σχηματισμών για να αλώσουν και να εκμεταλλευτούν ιδιοτελώς τη μαζική αντίδραση.

Ο άνθρωπος είναι αγελώο ζώο. Και σαν τέτοιο, πάντοτε το πλήθος ψάχνει για τον ηγέτη. Εκεί φοβάμαι διπλά. Ποιός θα είναι και πώς θα μετεξελιχτεί από την επίδραση της εξουσίας επάνω του. Φοβάμαι μεν, ελπίζω δε ότι αυτός δεν θα προέρχεται από το εκφυλισμένο κατεστημένο.

Προβληματίζομαι για το αν πρέπει να συμμετέχω ή όχι.

Από τη μια, βλέπω να γίνεται αυτό που ήθελα πάντα να γίνει. Και με πιάνει ο ενθουσιασμός της νιότης που καίει μέσα μου όσο κι αν βιολογικά μεγαλώνω.

Από την άλλη, ντρέπομαι και βρίσκω υποκριτικό για έναν της γενιάς μου να κραυγάζει εναντίον αυτών που ανέχτηκε -αν δεν υπέθαλψε- όλους και όλα που συνέβαλαν στην πραγματικότητα του σήμερα. (αν ήμουν στους οργανωτές, θα έδιωχνα από την συγκέντρωση οποιονδήποτε πάνω από τα πενήντα...) Η μικρή ή μεγάλη προσωπική περιστασιακή αντίσταση δεν αντισταθμίζει την ενοχή της γενιάς στο σύνολό της. Και οι αγώνες αυτοί πρέπει να ταυτοποιηθούν με τη νέα γενιά σε ολική ρήξη με την προηγούμενη.

Μακάρι το κίνημα να φουντώσει। Στη δική σου γενιά πέφτει τώρα το βάρος. Και μακάρι η δική σου γενιά να καταφέρει να αλλάξει τα πράγματα και να μη πέσει στις λούμπες που εξουδετέρωσαν τους όποιους αγώνες της δικιάς μου.
Με αγάπη"

Ώρα για συλλογική δουλειά

2010-10-21T10:41:00.004+03:00

Το blog παραμένει "ανοικτό". Αλλά οι καιροί επιβάλλουν συλλογική δουλειά. Γι αυτό και αυτή την περίοδο η δραστηριότητα του "ιδιοκτήτη" μεταφέρεται στο http://pressinaction.gr, μια προσπάθεια καθαρά αδέσμευτη και ανεξάρτητη από μια ομάδα ανθρώπων με καθαρά πρόσωπα.

Με την ευκαιρία σας ευχαριστώ όλους σας για την αποδοχή της συγγραφικής μου απόπειρας που ταξιδεύει πια και σε δεύτερη έκδοση.

Είμαστε Πολλοί

2010-08-10T22:19:00.002+03:00

Είμαστε αυτοί που αγανακτισμένοι παρακολουθούμε το ξεπούλημα της ψήφου μας από τα κόμματα εξουσίας στη δικαιολόγηση της ενοχής και ανικανότητάς τους.

Είμαστε αυτοί οι απογοητευμένοι από τα κόμματα «διαμαρτυρίας» που εξαντλούνται σε άσφαιρα πυρά και προσωπικές ματαιοδοξίες στηρίζοντας ουσιαστικά το σάπιο πολιτικό σύστημα του σήμερα.

Είμαστε αυτοί που πάσχουμε να ορίσουμε τι σημαίνει πια δεξιά και αριστερά σ’ ένα σύστημα όπου η όποια ιδεολογία έχει καταντήσει σακάκι που φοριέται κατά περίσταση…

Είμαστε αυτοί που βλέπουμε το όποιο κόμμα ακολουθούσαμε να ξεστρατίζει, να αυτοδιαλύεται, να προδίδει τα πιστεύω του.

Είμαστε αυτοί που προσπαθούμε να παραμείνουμε πολίτες ενδιαφερόμενοι για τον διπλανό μας, για τη βελτίωση της καθημερινότητάς μας, για τη βελτίωση των υποδομών στη λειτουργία της κοινωνίας μας, για το περιβάλλον, για την αξιοπρέπειά μας. Αυτοί που εκτελούν τις υποχρεώσεις τους και περιμένουν μάταια να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματά τους.

Τα κόμματα εξουσίας, με όλα τα μέσα επηρεασμού της κοινής γνώμης που διαθέτουν, έχουν ξεπεράσει πια τα όρια της αυθαιρεσίας, έχουν ξεφτιλίσει την έννοια της Δημοκρατίας και –ενθαρρυμένα από την απραξία μας και την αναγκαστικά αποσπασμένη ψήφο μας- απομυζούν το παρόν μας και διαγράφουν το μέλλον των παιδιών μας σκοτεινό, αδιέξοδο και υποταγμένο στα συμφέροντά τους.

Μνημόνια, Καποδίστριας και Καλλικράτης, «μεταρρυθμίσεις» στα μέτρα τους πλασαρισμένες ως «Δημοκρατικές», διαδικασίες αφαίρεσης και των στοιχειωδέστερων δημοκρατικών δικαιωμάτων, φίμωσης της φωνής του απλού πολίτη, της δικής μας φωνής, του δικού μας συνταγματικού δικαιώματος να έχουμε άποψη, να συναποφασίζουμε, να ελέγχουμε.

Δεν πάει άλλο. Πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ της αγανακτισμένης παρακολούθησης και να Πράξουμε. Να συσπειρωθούμε σε Ανεξάρτητες Πρωτοβουλίες Πολιτών και αποδεσμευμένοι από κομματικούς μηχανισμούς και φιλοσοφικές ιδεοληψίες να προσπαθήσουμε να πράξουμε αυτό που μας αναλογεί στην ατομική ευθύνη του καθενός για τη λειτουργία της κοινωνίας μας.

Να καταγγείλουμε τους κλώνους της εξουσίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, να αναδείξουμε την ανικανότητά τους και την υστεροβουλία τους.

Να αναδείξουμε νέους ανθρώπους, αμόλυντους από την κομματική παθολογία που εξυπηρετεί μεγάλα άνομα συμφέροντα.

Να υποστηρίξουμε ανθρώπους που θα ασχοληθούν με το κοινό συμφέρον και τη συνοχή της κοινωνίας μας.

Να στείλουμε σπίτι τους όλους τους στυλοβάτες-υποστηρικτές της πολιτικής των κομμάτων εξουσίας και να βάλουμε τα θεμέλια μιας νέας, δημοκρατικής και ισόνομης κοινωνίας.

Σηκωθείτε σε κάθε γειτονιά, αντισταθείτε στις κομματικές σειρήνες, στρατευτείτε σε Πρωτοβουλίες πολιτών χωρίς "χρίσμα", κάνετε τα σχέδιά τους μπούμεραγκ στο κεφάλι τους, ελάτε να τους δείξουμε ότι είμαστε οι Πολλοί.

Τα περιθώρια της κριτικής έχουν τελειώσει. Τώρα χρειάζεται Πράξη.

Προβληματισμοί

2010-07-31T11:36:00.003+03:00

Φανταστείτε να είχαμε και πραγματική επιστράτευση... Η Νομαρχία Θεσσαλονίκης δεν είχε τα ...επικαιροποιημένα στοιχεία για φορτηγά και βυτία, η συμπλήρωση των Φύλλων Πορείας έγινε προφανώς από άσχετους με αποτέλεσμα να τα πάρει ο ...Μαΐστρος της νομικής αμφισβήτησης, και, έδωσαν την ευκαιρία στους απεργούς να λένε "πάρτε τα αυτοκίνητα και κάνετέ τα ό,τι θέλετε" δηλαδή, πάρτε τα τέτοια μας.
Η σοσιαλιστικού τύπου αντίδραση "θα σας δείξω εγώ" έφερε τον Στρατό αρωγό με πρόφαση τις κρίσιμες επιπτώσεις της απεργίας στην λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας.
Αλλά, κύριοι άρχοντες, ο Στρατός δεν προβλέπεται Συνταγματικά να επιλύει απεργιακά προβλήματα... Προβλέπεται να παρέχει αρωγή στην κοινωνία (ιδιοκτήτριά του) σε περίπτωση φυσικών καταστροφών (σεισμοί, φωτιές, πλημμύρες) και να συνδράμει με τα μέσα του έκτακτα περιστατικά Υγείας που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα κοινά δημόσια ή ιδιωτικά μέσα.
Η εμπλοκή του Στρατού στην πολιτική αντιπαράθεση είναι, εκτός από παράνομη, επικίνδυνη αν αναλογιστεί κανείς τις διαφορετικές ερμηνείες της "κρίσιμης κατάστασης" που μπορεί να προκύψουν μελλοντικά. Η απειλή για τη συνοχή της κοινωνίας είναι πραγματική από τις εσωτερικές ανισότητες, αδικίες και κατανομή του πλούτου. Δεν απειλείται η χώρα από εξωτερικό εχθρό και η χρησιμοποίηση του Στρατού για την αντιμετώπιση ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ κινδύνου μόνο καλά δεν προοιωνίζει...
Βιώνουμε σήμερα έναν νέο εμφύλιο όπου ο καθένας προσπαθεί να διατηρήσει τα κεκτημένα του αδιαφορώντας για τα κεκτημένα του διπλανού του... Με τους κυρίους υπεύθυνους γι αυτό τους πολιτικούς. Που αγωνίζονται να διατηρήσουν τα δικά τους κεκτημένα (την καρέκλα της εξουσίας) με νύχια και με δόντια. Χωρίς να καταλαβαίνουν στον πανικό τους ότι ξεσκίζουν και δαγκώνουν το δικό τους λαρύγγι...

ΑΒΕΡΩΦ ο Πολύπαθος

2010-06-16T13:48:00.002+03:00

Χρειάστηκε η νεοπλουτίστικη ματαιοδοξία μιας μαντάμ Σουσούς που καμαρώνει για την καλλίπυγο και διάσημη σταρελλασπρωινατζού νύφη που πλάνεψε τον γιόκα της, η "μπανανόφλουδα" που πάτησε η πολιτικοστρατιωτική ηγεσία στην έγκριση μιας εκδήλωσης -θεμιτής ως προς το περιεχόμενο της αίτησης- και η μπανανόφλουδα που έστρωσε σε όλους μας ο κ.Θέμος Αναστασιάδης σχίζοντας τα ιμάτιά του για την ...εθνική προδοσία του σχισίματος των ιματίων, επί του πλοίου, των ξέκωλων που προωθεί ο ίδιος ως πρότυπα της δικής του αντίληψης της κοινωνίας, για να μάθει το πανελλήνιο, και όχι μόνο, την ιστορία του ΑΒΕΡΩΦ και τη συμβολή του στο γεωγραφικό κεκτημένο της Ελλάδας σήμερα...
Ο προστάτης των ιδανικών του Έθνους και της εθνικής μας αξιοπρέπειας κ.Θέμος Αναστασιάδης, με την ίδια ευκολία που "γδύνει" τις προσκεκλημένες του, άρπαξε το δημοσιογραφικό του γιαταγάνι και όρμησε ακάθεκτος επί του εχθρού, "των ζώων", "των ανίκανων ένστολων που αφήνουν τα τούρκικα αεροπλάνα να περνούν πάνω από τα πλοία τους" (δικές του εκφράσεις στην εκπομπή της χαριτόβρυτης κας Στεφανίδου) και παρέδωσε τη σκυτάλη στους απίθανους Ελληνο(σχιζο)φρενείς μαϊντανούς στυλ Θεοδωρακίδη (που αυτοπροσδιορίζεται ως "πρώην εκπρόσωπος Τύπου του ΝΑΤΟ" !!! επειδή υπηρέτησε στη Γραμματεία ενός Νατοϊκού Διοικητή ως ...Ταγματάρχης) για να συνεχίσουν την πατριδογνωσία που μόνον η αυθεντία τους κατέχει.
Επί της ουσίας:
Τα Ποσειδώνεια είναι μια Έκθεση παγκόσμιας εμβέλειας για την Εμπορική Ναυτιλία όπου πρωτοπορεί διαχρονικά η Ελληνική. Και πρωτοπορεί διαχρονικά γιατί υπήρξαν Κανάρηδες, Κουντουριώτηδες, Τούμπες και πολλοί άλλοι που κράτησαν διαχρονικά τις θάλασσες ελεύθερες. Τι ποιό λογικό από το κλείσιμο μιας τέτοιας Έκθεσης πάνω σ' ένα πλοίο που έγινε σύμβολο με τη δράση του της ελευθερίας του Αιγαίου και όχι μόνο.
Εκτιμώ ότι έτσι θα σκέφτηκε και η ηγεσία εγκρίνοντας το αίτημα για πραγματοποίηση της εκδήλωσης. Η ευθύνη της για μένα απορρέει από το γεγονός ότι δεν σκέφτηκε αυτή η ίδια να πραγματοποιήσει μια τέτοια εκδήλωση -λιτή και απέριτη- που θα πρόβαλε και την ενότητα του Θαλασσινού μας κόσμου (Εμπορικό και Πολεμικό Ναυτικό, για τους Έλληνες, ήταν ένα και το αυτό μέχρι τον εικοστό αιώνα...). Και, βεβαίως, γιατί δεν έλαβε υπ' όψη της την κοινωνική αμορφωσιά της πλειονότητας των νέων καραβοκύρηδων και των μαμάδων τους ώστε να ψυλλιαστεί εκ των προτέρων για τυχόν σταβοπατήματα... Γι αυτήν την ...πατάτα, οι Ελληνάρες απαιτούν να κρεμαστεί στον ιστό του ΑΒΕΡΩΦ η ηγεσία του ΠΝ και ο Διευθυντής του Μουσείου με την ετυμηγορία ήδη βγαλμένη, "εθνική προδοσία"...
Η τρίχα τριχιά και η ιλαροτραγωδία να κρύβει την πραγματική τραγωδία που βιώνουμε, με δική μας ευθύνη κυρίως.

Το έγκλημα συνεχίζεται

2010-06-04T19:13:00.006+03:00

Η επέκταση του διαδρόμου 10-28 του Α/Δ Μακεδονία στη θάλασσα.
12 Σεπτεμβρίου 2008
Τα πασαλάκια που έβαλε η εταιρία πάνω στην άμμο, μέχρι και 10 μέτρα από το νερό, είναι στη θάλασσα! Άρα η ακτή "τρώγεται". Τα βραχάκια στο βάθος ακουμπούν στην ακτογραμμή.
10 Αυγούστου 2009.
Τα βραχάκια απομακρύνθηκαν από την ακτογραμμή. Άρα η ακτή "τρώγεται".
10 Απριλίου 2010
Οι "επιστήμονες" πήραν χαμπάρι ότι η ακτή "τρώγεται" παρά τις επιστημονικές τους διαβεβαιώσεις και τα μαθηματικά μοντέλα των κυρίων Κουτίτα και Μουτζούρη (ΑΠΘ και Μετσόβειο αντίστοιχα) και φέρνουν το αμμοληπτικό που ρουφάει άμμο από τον βυθό της θάλασσας (από πού και πώς και με ποιά μελέτη και με ποιά άδεια ουδείς γνωρίζει...) και κάνουν -προφανώς βράδυ- την εκπληκτική επιστημονική επέμβαση "ρίξε άμμο στην παραλία για να μη φαίνεται η καταστροφή"... Το αποτέλεσμα:
14 Απριλίου 2010
Ξαφνικά η ακτή "φάρδυνε" με προφανώς καινούργια άμμο που κάποιος "φύτεψε" νύχτα.
Η Φύση, όμως, κύριε Κουτίτα και κύριε Μουτζούρη, δεν κατέχει μαθηματικά και μοντέλα για το πώς θα πλουτίσουμε καταστρέφοντάς την. Συνεχίζει τη δουλειά της στο διηνεκές και τα θαλάσσια ρεύματα που αγνοήσατε επιδεικτικά στις "μελέτες" σας, σας εκδικείται. Ιδού το αποτέλεσμα και της νέας σας προσπάθειας να μας πείσετε ότι εμείς είμαστε ηλίθιοι:
4-6-2010
Προσέξτε τις "ροδιές" σε σχέση με την άκρη του νερού και με την πρασινάδα... Τα θαλάσσια ρεύματα εξαφάνισαν την "διορθωτική παρέμβαση" των κυρίων καθηγητών (αναφέρω αυτούς γιατί αυτοί έγραφαν στις μελέτες ότι δεν κινδυνεύει η ακτή και ότι τυχόν επιπτώσεις θα διορθώνονται "άμα τη εμφανίσει"...) και συνεχίζουν να τρώνε την ακτή...

Σε λίγα χρόνια, όταν ο μεγαλοεργολάβος, που είναι υπεράνω όλων σ' αυτό το κράτος, τελειώσει (αν) το έργο της επέκτασης του διαδρόμου 10-28 στη θάλασσα και φύγει, θα ήθελα να ακούσω τους υπηρέτες του πολιτικούς όλων των κομμάτων (και λέω ΟΛΩΝ γιατί οι ευχές και τα παραπονάκια του ΚΚΕ, Συνασπισμοσυριζιωτών και των οικολόγων δεν φτάνουν) τι θα έχουν να πούν στα παιδιά μας... όταν η θάλασσα "εισβάλει" στον Δήμο Θερμαϊκού, ο Δήμαρχος του οποίου αν έχει λίγη τσίπα πρέπει να μεταναστεύσει στην Ισλανδία. Κατά προτίμηση μέσα στο ηφαίστειο!

Συγγραφικές απόπειρες

2010-05-31T00:16:00.002+03:00

Ουφ! (ξεφύσημα ανακούφισης)
Ψιλοησύχασα τώρα. Αφού πολλοί από σας με βάλατε στο λούκι να γίνω ντε και καλά συγγραφέας, ε το 'κανα κι αυτό στη ζωή μου.
Συγκυρίες και πρόσωπα συνέβαλαν στο επικοινωνιακό ξεσάλωμα προβολής του βιβλίου και η φάτσα μου αναρτήθηκε σε έντυπα και τηλεοθόνες.
Αμήχανος, ως άμαθος σε τσιριμόνιες και προβολές, δεν περίμενα, ειλικρινά, τέτοιο νταβαντούρι και τόσα καλά λόγια από γνωστούς και αγνώστους.
Απ' όλη αυτήν την ιστορία, για τρία πράγματα βάζω στην άκρη την μετριόφρονα αμηχανία μου και καμαρώνω για τη δικαίωση της στάσης μιας ζωής σχεδόν(...) ασυμβίβαστης.
-Για την αναζωογόνηση του καπετάνιου μου.
-Για τους πολλούς διαδικτυακούς φίλους, γνωστούς και αγνώστους, που ήρθαν στις παρουσιάσεις των βιβλίων στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα και που με την παρουσία τους επιβεβαίωσαν τις ανθρώπινες κοινές αρχές και αξίες πάνω στις οποίες βασίζεται η διαδικτυακή σύνδεση και φιλία μας. Σας ευχαριστώ από καρδιάς ΟΛΕΣ και ΟΛΟΥΣ!
-Για τους πολλούς στρατευμένους που υπηρέτησαν μαζί μου κατά καιρούς, ιδίως στα καράβια που πέρασα τη σταδιοδρομία μου, και με "ανακάλυψαν" μετά από 3, 10, 20 ή και 35 χρόνια στέλνοντάς μου λόγια εκτίμησης και ..νοσταλγίας.

Μια ζεστή, έστω ηλεκτρονική, αγκαλιά σε όλους σας.

Παρουσίαση στην Αθήνα

2010-04-17T21:11:00.003+03:00

Δευτέρα 17 Μαΐου 2010, ώρα 19:00,
στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών.

Updated 30-4-2010
Και η Πρόσκληση

Ευχές

2010-04-01T12:01:00.002+03:00

Πάει κι αυτό. Αποκτήσαμε και την εμπειρία της ...παρουσίασης βιβλίου, οπότε συνεχίζουμε για τη δεύτερη δοκιμασία, αυτή των Αθηνών. Πιθανές ημερομηνίες Δευτέρα 10 ή 17 Μαΐου. Χώρος και ημερομηνία θα κοινοποιηθούν εγκαίρως.

Τις ευχές μου σε όλους τους φίλους για Καλή Ανάσταση και στους λίγους της γενιάς μου που αρμενίζουν στην μπλογκοθάλασσα Καλή Ανάστυση!!!

Ανοικτή πρόσκληση στους φίλους

2010-03-18T11:20:00.001+02:00

Κυκλοφορεί, τελευταία εβδομάδα Μαρτίου

2010-03-06T10:47:00.006+02:00

Αφιερωμένο στους παλιόφιλους(ες) των συνδέσμων μου που με πίεσαν να το γράψω.

Εκδόσεις N&Σ. ΜΠΑΤΣΙΟΥΛΑΣ

Πρώτη παρουσίαση στη Θεσσαλονίκη
Κινηματογράφος ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ (απέναντι από τον Λευκό Πύργο)
Μεγάλη Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010, 19:30
Συντονιστής: Ο Δημοσιογράφος κ.Παύλος Νεράντζης
Για το βιβλίο θα σχολιάσουν:
- Ο ομότιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής ΑΠΘ κ. Ζήσης Παπαδημητρίου
- Ο Καθηγητής Νομικής Σχολής ΑΠΘ κ. Κωνσταντίνος Χατζηκωνσταντίνου
- Ο Καθηγητής Πνευμονολόγος κ.Δημήτρης Ρίγγος, τ.Νομάρχης Γρεβενών
Κατά την έναρξη της παρουσίασης θα προβληθεί σχετικό τηλεοπτικό ντοκυμαντέρ του κ.Παύλου Νεράντζη

Επίκαιρα...

2010-02-18T19:51:00.003+02:00

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του "Σπαθάρειου" Μουσείου:
"Ο Καραγκιόζης. Είναι ο ιδανικός τύπος του φτωχού Έλληνα, του τόσο φτωχού που έχει πια απαρνηθεί κάθε ιδιωτική φροντίδα κι έχει εξυψωθεί σε εύθυμη φιλοσοφική θεώρηση της ζωής. Είναι αγαθός, σκληρός καμμιά φορά στ'αστεία του, αλλά καλόκαρδος στο βάθος. Γεμάτος τεμπελιά και αισιοδοξία, αλλά και γεμάτος διάθεση ν'ανακατεύεται σε όλα. Τον ενδιαφέρει κάθε τι που γίνεται γύρω του, όλους τους πειράζει και τους κοροϊδεύει και προ πάντων τον ίδιο τον εαυτό του. Το χέρι του είναι εξαιρετικά ευκίνητο και υπερβολικά μακρύ, για σκηνικούς λόγους, για να μπορεί να ξύνει την πλάτη του και το κεφάλι του ή για να χειρονομεί. Επίσης έχει συμβολική σημασία γιατί εκπροσωπεί το έξυπνο πνεύμα του. Καρπαζώνει προθυμότατα, δέρνει αλλά και δέρνεται. Είναι ευφυολόγος, ετοιμόλογος και αστείος, ποτέ όμως γελοίος. Δεν είναι ταπεινός, ούτε όταν δέρνεται. Το δέχεται κι αυτό σαν μια κακοτυχία του και σαν συνέπεια της κακοκεφαλιάς του, με την ίδια εύθυμη εγκαρτέρηση και το ίδιο ειρωνικό του κέφι. "

Κάποτε βρέθηκα στο Σπήλαιο Γρεβενών, ένα χωριό κτισμένο σε μια πανέμορφη βραχώδη βουνοκορφή της Πίνδου. Ένα χωριό με ιστορία και Ιστορία. Αν ήταν στην επικράτεια κάποιου άλλου κράτους, το χωριό θα μπορούσε να φημίζεται και για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του και όχι για το πλαστικοτσίγκινο νεοελληνικό αλαλούμ. Αν ήταν στην επικράτεια κάποιου άλλου κράτους, το χωριό θα ήταν Κέντρο Διαχείρισης, Ανάπτυξης και Εκμετάλλευσης όλων των παραμέτρων που συνιστούν την περιουσία του προς όφελος της δικής του αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας. Παραμέτρων όπως, του περιβάλλοντος, της αρχιτεκτονικής, μουσικής, χορευτικής και μαγειρικής παράδοσης, καθώς και της ιστορίας του.Δεν γράφω άλλα, γιατί …πονάει.
Λίγα χρόνια πριν, καλοκαίρι, λοιπόν, βρέθηκα εκεί για μια ημερίδα για τα Πέτρινα Γεφύρια του Νομού Γρεβενών (είναι κι αυτά, σαν τα Ηπειρώτικα, εκπληκτικής ομορφιάς). Το χωριό ήταν γεμάτο από τις οικογένειες των Σπηλιωτών που τον χειμώνα ζουν στη Θεσσαλονίκη. Πολύς κόσμος και πολλά παιδιά που απολάμβαναν τις καλοκαιρινές διακοπές τους στο χωριό. Βγαίνοντας, νύχτα πια, απ’ το παλιό Σχολείο, εκεί στη πλατεία του χωριού, είδα πάγκους και καρέκλες στη σειρά και πολλά παιδιά να τιτιβίζουν και να χειροκροτούν ανυπόμονα.

«Ανυπομονούν ν’ αρχίσει ο Καραγκιόζης» με ενημέρωσε ο δραστήριος Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου. «Το κάνουμε συχνά, πολύ αρέσει των παιδιών» συμπλήρωσε με φανερή περηφάνεια.

Πλησίασα. Σε λίγο τα φώτα έσβησαν, η γνωστή μουσική άρχισε και η σκιά του Καραγκιόζη κουνώντας το μακρύ της χέρι ανακοίνωσε με στόμφο «Κυρίες και Κύριοι (αλήθεια, γιατί πάντοτε απευθύνεται στα παιδιά με το ‘κυρίες και κύριοι’;), σήμερα θα παρακολουθήσετε την παράσταση Ο Καραγκιόζης Βουλευτής»

Χα, χα, χα! Τα πρώτα παιδικά γέλια γέμισαν την πλατεία. Πλησίασα κι άλλο. Ο Καραγκιοζοπαίχτης είχε φαντασία, οι φιγούρες εναλλάσσονταν με τον ίδιο ρυθμό με τις σφαλιάρες που έπεφταν στην καμπούρα του Καραγκιόζη, ο Χατζηαβάτης, ο Μπαρμπα Γιώργος, ο Σιορ Διονύσιος, τα Κολλητήρια, όλοι οι παλιοί γνώριμοι ξανάρχονταν μπροστά μου, και τα παιδιά γελούσαν, κι εγώ κάθισα στην ακριανή καρέκλα πίσω πίσω, όπως τότε, πολλά χρόνια πριν, για να μπορώ να φύγω γρήγορα, γιατί εγώ δεν γελούσα με τ’ αστεία του καμπούρη με το μακρύ χέρι…, τον λυπόμουν, τον φοβόμουν, σκιαζόμουν τη σκιά του. Σαν το κοριτσάκι που καθόταν δίπλα μου και παρακολουθούσε σιωπηλό.

Τούτη τη βραδιά ήμουν πολύ μεγάλος για να σκιαχτώ. Όμως, λυπήθηκα. Λυπήθηκα γιατί, μετά από τόσα χρόνια, ο "τα σφάζω όλα", ξερόλας, λοιδορός της εξουσίας, παντογνώστης, περήφανος, …πανέξυπνος Καραγκιόζης εξακολουθούσε, κοντά εξήντα χρόνια από τότε που τον γνώρισα, να ζει στην καλύβα του ξυπόλητος, τα παιδιά του εξακολουθούσαν να είναι ξυπόλητα, οι σφαλιάρες εξακολουθούσαν να πέφτουν στην καμπούρα του… και -κατά τους σπουδαγμένους του Σπαθάρειου Μουσείου-:

"Το δέχεται κι αυτό σαν μια κακοτυχία του και σαν συνέπεια της κακοκεφαλιάς του, με την ίδια εύθυμη εγκαρτέρηση και το ίδιο ειρωνικό του κέφι"

Τίποτα δεν άλλαξε από τότε… για τον Καραγκιόζη.

Κι εξακολουθεί να μπαίνει ο πονηρός στο μυαλουδάκι κάθε παιδιού, να γεννάει καραγκιοζάκια πνευματικά ξυπόλητα, σφαλιαροεισπράκτορες και παραμυθιασμένα τίποτα.

Γιατί;

Κυρίες και Κύριοι, σήμερα σας παρουσιάζουμε το έργο «Ο Καραγκιόζης Εγώ».

Υπόκλιση.

Καλές γιορτές!

2009-12-11T00:02:00.000+02:00

http://elfyourself.jibjab.com/view/gmGMXiD9V9lft7Bc

Περί Αχρείων

2009-11-14T20:36:00.013+02:00

Έτσι ήταν η ακτογραμμή πριν αρχίσει η επέκταση του διαδρόμου που φαίνεται πάνω δεξιά. Ευθεία, με πλάτος της παραλίας από 20 έως και 40 μέτρα άμμου.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2008, (φωτογραφία Πάνου Ζέρβα), τα τοπογραφικά κολωνάκια που ο 'ανάδοχος' τοποθέτησε περίπου στη μέση της αμμώδους παραλίας, βρίσκονται μέσα στο νερό,
γεγονός που αποδεικνύει ότι 'εξαφανίστηκαν' δέκα, τουλάχιστον, μέτρα παραλίας. Προσέξτε το μαύρο βραχάκι στο βάθος, κολλητά στην ακτή.
Στις 10 Αυγούστου 2009, (φωτογραφία Πάνου Ζέρβα),
το βραχάκι ...απομακρύνθηκε από την ακτή και τα πασαλάκια παραμπήκαν στη θάλασσα...
Σήμερα, 14 Νοεμβρίου 2009, (φωτογραφία δική μου),
το βραχάκι, όπως και τα κολωνάκια ...ανοίγονται στη θάλασσα και η παραλία εξακολουθεί να 'στενεύει'. Το ίδιο και η παραλία σε όλο το μήκος της προς την Περαίαπου -κάποτε- ήταν και ΕΥΘΕΙΑ!
Η περίφημη (μη) Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου προέβλεπε την αντιμετώπιση των επιπτώσεων (διαβρώσεων) επί της ακτογραμμής "άμα τη εμφανίσει"!
Αντί, όμως, να ασχολούνται με την καταφανή πια επερχόμενη καταστροφή, η διακομματική τύφλα στα εργολαβικά συμφέροντα, δεν επιτρέπει στους 'αρμόδιους' και στους μονόφθαλμους ταγούς της θεότυφλης Δικαιοσύνης και ...Λιμενοπροστασίας μας να αναρωτηθούν
"τι πλοίο είναι αυτό που έχει αγκυροβολήσει στο έργο και τι δουλειά έχει με αυτό;"
Επειδή το πλοίο αυτό είναι πλοίο αμμοληψίας από τον βυθό, θα ρωτήσει κανείς από πού 'ρουφάει' άμμο, με ποιά Μελέτη επιπτώσεων, με ποιανού άδεια και σε τι ποσότητες;
Να ρωτήσω τον ...Μαγκριώτη;
Να ρωτήσω την υποτακτική κυρία Σοϊλεμετζίδου (Διευθύντρια Δημόσιων Έργων Βορ.Ελλάδος του ΚουφουΥπεχωδε);
Να ρωτήσω τον ...μελετητή καθηγητή κύριο Κουτίτα ή τον συνάδελφό του Πρύτανη του Μετσόβειου κύριο Μουτζούρη που με 'μαθηματικά μοντέλα' έλεγαν σε μας τους αμόρφωτους ότι δεν θα επηρεαστεί η ακτογραμμή;
Να ρωτήσω κάποιον κύριο Νικολαϊδη της ΥΠΑ που χλεύαζε και λοιδoρούσε τον Πάνο Ζέρβα τρία χρόνια πριν για τις αντιδράσεις μας;
Να ρωτήσω τη θεία μου την Αμιρσούδα, δηλαδή τον Οργανισμό Διαχείρισης του Θερμαϊκού (μη χέσω);
Να ρωτήσω τον φίλο του τέως ΥΠΕΧΩΔΕ Δήμαρχο Θερμαϊκού, γιατρό κύριο Αλεξανδρή που κάνει τον ανήξερο;
Να ρωτήσω τον δικό μας Δήμαρχο Μίκρας κύριο Γκουστίλη (γιατί κι ο Δήμος μας φτάνει μέχρι εκεί...);
Ούτε μια εφημερίδα, ούτε ένα ραδιόφωνο, ούτε καν αυτοί οι μάγκες που αυτοκαμαρώνουν ότι 'ελέγχουν την εξουσία' έχουν αναρωτηθεί 'μπας και;'.
Και μετά μου λέει ο Πάγκαλος ότι είμαι ΑΧΡΕΙΟΣ (άχρηστος)που δεν πάω να ψηφίσω.
Οι χρήσιμοι ρε παιδιά, πού είναι και τι κάνουν;

Ανάσα ποίησης

2009-11-04T19:08:00.002+02:00

Κόντρα στον ...θόρυβο των αλαλαζόντων κυμβάλων

Κλειστόν λόγω ...ληστείας

2009-10-31T20:38:00.010+02:00

Μπορεί και λόγω ανδρικής ...κλιμακτήριας (αν και δεν υπάρχουν ...'κλινικά' συμπτώματα...).

Η πολύμηνη απουσία είναι απόρροια του θυμού που νοιώθω συνεχώς με αυτά που συμβαίνουν γύρω μου. Ταλαιπωρημένος για καιρό από τους Μόνιμους Δημόσιους 'λειτουργούς' για την περαίωση ελάχιστων εκκρεμμοτήτων που άφησε πίσω της η μάνα κλείνοντας τον κύκλο της, φαίνονταν χλεύη και λοιδωρία μου τα παχιά προεκλογικά λόγια ένθεν και ένθεν, άλλο τόσο τα μετεκλογικά, και αναρωτιέμαι αν όσοι ψηφίζουν, μπλέ ή πράσινα, έχουν καταλάβει ότι διαχρονικά κυβερνούν οι ίδιοι και ίδιοι "υπηρεσιακοί παράγοντες" που τους βλέπουμε να αποχαιρετούν -πάντοτε κάργα συγκινημένοι- τον κάθε Υπουργό κατά την παράδοση του Υπουργείου του και να χειροκροτούν τον νέο γονυκλινείς για να τον κάνουν να πιστέψει ότι αυτός θα κάνει κουμάντο...
Οι κυβερνήσεις πέφτουνε αλλά το Κράτος μένει. Με Μόνιμους Δημόσιους Υπάλληλους, αμόρφωτους, συμπλεγματικούς, δικτατορίσκους της καρέκλας τους, μινιατούρες Καραγκιόζηδων με δοτή εξουσία που δεν μπορούν να δουν πέρα από την υγρή μύτη τους.
Οι σπάνιες εξαιρέσεις, απλά επιβεβαιώνουν τον Κανόνα.

Από την άλλη, ένας πολύ όμορφος κόσμος -όπως τον γνώρισα εγώ πριν τέσσερα χρόνια-, αυτός των διαδικτυακών ημερολογίων, πολύ γρήγορα κατέληξε σε καρικατούρα της καθημερινότητας όπου η βία του θράσους, των υπόγειων διαδρομών, της μαγκιάς, της ανώνυμης 'εξουσίας', της αμορφωσιάς και του κιτς, βρωμίζουν τον ιστοτόπο μας με κάθε λογής χωματερές.
Το καταφέραμε κι αυτό.

Και πώς να μη το καταφέρουμε;
Το επίπεδο της Δημόσιας Διοίκησης είναι τέτοιο που, μια ΜΗ εκκλησία (ανύπαρκτη 'διαδικαστικά' κατά τους κανόνες 'χρισμού' της ως εκκλησίας) που κρίθηκε οριστικά κατεδαφιστέα από τους σειμούς του 1978(!!!), παραμένει στο ένα ρεύμα του τριών λωρίδων δρόμου Περαίας-Θεσσαλονίκης και ούτε ένας 'δημόσιος λειτουργός' τολμάει επί 30 χρόνια να στείλει μια μπουλντόζα για να επιβεβαιώσει ότι το κράτος λειτουργεί...

Το επίπεδο της δημόσιας Παιδείας -της 'δια βίου Μάθησης' κατά το νεοΠΑΣΟΚ- πότε και πώς θα αρχίσει να παράγει πολίτες που δεν θα τους εκφράζει αυτό το κατασκεύασμα;
Και δεν εννοώ την 'αισθητική' του 'μνημείου' (αν και απορώ: Υπάρχει κανείς ικανοποιημένος από το 'αποτέλεσμα΄;).
Αλλά, όλα όσα κρύβονται πίσω από την όποια προσωπολατρεία.
Κι αν, για την κατασκευή του τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες (αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου, μελέτη, αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, παραχώρηση δημόσιου χώρου, διαγωνισμός ανάθεσης έργου κλπ), τότε πρέπει ΟΛΟΙ να πάμε για φούντο.
Κι άντε τώρα να κρίνω και την αισθητική παρέμβαση στη γειτονιά μου...
Μπροστά στο ...μεγαλείο του μνημείου για τον βάρδο -ημίθεο- Στέλιο, την ...αφαιρετική άποψη του νεοέλληνα που έστησε αυτό το καλλιτέχνημα μάλλον θετική τη βρίσκω...

Αυτή η ασχήμια και η κακογουστιά δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής. Αντικατοπτρίζει την εικόνα της κοινωνίας που η γενιά μου παραδίδει στους νεότερους. Μιας κοινωνίας χωρίς καλλιέργεια, αποπολιτισμένης, μιας κοινωνίας που δεν μπορεί να ορίσει τις έννοιες της Δημοκρατίας, του Πολιτισμού, μιας κοινωνίας του απόλυτου φασιστικού 'εγώ' των δέκα εκατομμυρίων πρωθυπουργών, των συνθημάτων και των βαρύγδουπων κενών.

Στην ηλικία μου, δεν βλέπω να προλαβαίνω ν' απολαύσω το ...φώς στο βάθος του τούνελ. Ούτε το ...μετρό της Θεσσαλονίκης μάλλον.
Νοιώθω σαν κάποιος να μου 'χει κλέψει το πορτοφόλι από την κωλότσεπη. Και, πάει στο διάολο, ποτέ δεν είχε τόσα χρήματα για να τα λυπηθώ. Αλλά, ήταν γεμάτο ελπίδες και όνειρα. Και μου τις ληστέψανε.

Με επιδότηση ελπίδων από τα παιδιά μου ζω πια, με επιδότηση ονείρων από τη Νανά μου, και πιστός αναγνώστης της παλιοπαρέας που δημιουργήθηκε στα τέσσερα χρόνια της λειτουργίας αυτού του blog. Ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτοί.
Ξαναμπαίνω στο καβούκι μου.

Καλό καλοκαίρι

2009-07-06T14:56:00.003+03:00

Επανίδρυση...

2009-06-27T13:11:00.003+03:00

Το ...επανιδρυμένο Κράτος, δια του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών, μου έστειλε και εμένα μια ειδοποίηση για 'διόρθωση' των στοιχείων του Ε-9 μέσω του πληροφοριακού του συστήματος. Η διόρθωση αφορά στη συμπλήρωση του οικοδομικού τετραγώνου στο οποίο βρίσκεται η (που μαύρη η ώρα) μεζονέτα μας στον Τρίλοφο.
Έλα, όμως, που ο Τρίλοφος δεν έχει 'επίσημους' δρόμους (και το δρομάκι που βρίσκεται μπροστά μας, ούτε ο Δήμαρχος, ούτε κανείς αρμόδιος ξέρει αν είναι 'ιδιωτικό' ή 'δημοτικό'..., πώς να το ξέρει ο έρημος κομπιούτερ;
Κι έλα, όμως που και Τετράγωνο δεν υπάρχει...! Από τη μιά μπάντα είναι εκκλησία, από την άλλη αδιέξοδο, παραδίπλα τυφλό (!) οικόπεδο... Δεν υπάρχει σχήμα της τριγωνοστερεομετρίας για να περιγράψει την κατάσταση. Μόνο τετράγωνο καταλαβαίνει, όμως, ο κομπιούτερ.
Όποια παραλλαγή συνδυασμών κι αν επιχείρησα, στη συμπλήρωση, σώνει και καλά Ταχυδρομικής διεύθυνσης (δεν ξέρει η Εφορία ότι ξεποδαριάζομαι για να πάω σε Θυρίδα για την αλληλογραφία μου;), οδών πρόσοψης και γειτονιάς, τζίφος!
Τώρα, σκέφτομαι ότι πρέπει να ξανατραβιέμαι στην Εφορία όπου κάποια συμπαθής υπάλληλος θα έχει τις ίδιες απορίες με μένα, θα βρεθεί σε αδιέξοδο, θα μου πεί 'καλά, ξανασυμπληρώστε ένα Ε-9 γιατί τα χάσαμε και, αν έχουμε καμμιά απορία, θα σας ξαναπαραπέμψουμε στον κομπιούτερ που τα ξέρει καλύτερα για να σας ξαναδούμε στα μέρη μας και να σας ξαναπροσφέρουμε δωρεάν το εξηκοστό Ε-9 μέχρι να επανιδρυθεί το Κράτος...'
Έξτρα χάπια για την πίεση σήμερα!

Η καλή πλευρά της παγκοσμιοποίησης

2009-06-25T19:04:00.000+03:00

http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=2539741

Γαργάρα...

2009-06-23T10:25:00.002+03:00

Τελικά, το έκαναν γαργάρα!
"Αρπάχτηκαν" από το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου, ανέμισαν τις επαναστατικές τους σημαίες, κατέβηκαν σε απεργία και κατακεραύνωσαν τον άλλο πόλο εξουσίας γιατί ...δεν κάνει κάτι.
Είναι λυπηρό να χάνει κανείς τη δουλειά του. Ιδιαίτερα αυτός που εργάζεται στο παρασκήνιο για να προβάλλονται οι λίγοι με τους εξωπραγματικούς μισθούς που τους διαφεντεύουν. Αυτοί που σήμερα σκίζουν τα ρούχα τους για τους τεχνικούς των 700 ευρώ και για τους άμισθους 'μαθητευόμενους' χωρίς να λένε λέξη για το δικό τους κασέ μπας και τους πάρουν με τα ...ζαρζαβατικά οι υπόλοιποι.
Φωνάζει η ΕΣΗΕΑ, φωνάζει και το ΚΚΕ (θα μειωθεί ο τζίρος του Τυπογραφείου του... με το κλείσιμο του ΕΤ), αλλά ...μούγκα ΟΛΟΙ για το προκάτ "ρεπορτάζ" περί Ερντογκάν.
Που θα ήταν απλή απατεωνιά αν δεν περιείχε τις περιγραφές που διαμορφώνουν 'παγερό' κλίμα στις εξωρικές σχέσεις της χώρας, αν δεν αποκάλυπτε ότι όχι μόνο παραπληροφόρηση εξυπηρετεί αλλά και απαράδεκτη χειραγώγηση του πολιτικού συστήματος και της κοινής γνώμης από κάποιους αόρατους αφέντες.

Είναι αλήθεια;

2009-06-21T14:42:00.004+03:00

"Αλίευσα" τη φωτογραφία στο Facebook.
http://www.facebook.com/home.php#/photo.php?pid=1845419&id=729274764&ref=nf
Είναι αλήθεια;...
Ξέφυγε τέτοιο πράγμα του Ψυχάρη; (άντε να δούμε ποιος στην εφημερίδα θα αναλάβει την ...πολιτική ευθύνη... αν είναι όντως έτσι)

Μια ομιλία που δεν εκφωνήθηκε, για ένα Κίνημα που δεν εκδηλώθηκε

2009-05-22T19:55:00.003+03:00

Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες 36 χρόνια από τότε που αποκαλύφθηκε, με την ανταρσία του Α/Τ ΒΕΛΟΣ, το Κίνημα του Ναυτικού το 1973. Ένα Κίνημα που αν και δεν πρόλαβε να εκδηλωθεί, αποσάρθρωσε τα θεμέλια της δικτατορίας και, που μαζί με τους αγώνες των νέων στη Νομική και στο Πολυτεχνείο, ήταν ο καταλύτης για τις εξελίξεις που οδήγησαν στην πτώση της.

Κάθε χρόνο, η επέτειος του Κινήματος του Ναυτικού και της ανταρσίας του ΒΕΛΟΣ, 'γιορτάζεται' σε μια 'οικογενειακή' τελετή στο Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης στον Φλοίσβο Φαλήρου όπου βρίσκονται ελλιμενισμένα πλοία που είχαν κάποιο ιστορικό ρόλο στη ναυτική παράδοση της χώρας.

Εκεί βρίσκεται η τριήρης ΟΛΥΜΠΙΑΣ, το θωρηκτό ΑΒΕΡΩΦ, το Αντιτορπιλικό ΒΕΛΟΣ, το ιστιοφόρο ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΔΗΣ (προς το παρόν συντηρείται σε Ναυπηγείο), το πλοίο Πόντισης Καλωδίων ΟΤΕ ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ και εκεί προβλέπεται να ελλιμενιστεί και ένα LIBERTY που 'υιοθετήθηκε' από εφοπλιστές και ανακαινίζεται.

Στην ετήσια τελετή μνήμης για το Κίνημα του Ναυτικού, συνηθίζεται να εκφωνεί ομιλία και ένα από τα στελέχη που πήραν μέρος σ' αυτό.

Φέτος, μια και ο προγραμματισμένος (από τους Κινηματίες) για αντικειμενικούς λόγους δεν μπορούσε, ο Ναύαρχος Παππάς, μου έκανε την τιμή να μου ζητήσει να μιλήσω εγώ και ενημέρωσε το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού γι αυτό. Προετοίμασα, λοιπόν, την ομιλία μου, (κόβοντας και ράβοντας και 'στρογγυλεύοντας', είναι αλήθεια) και την κοινοποίησα στον καπετάνιο μου ώστε να κρίνει αν περιείχε κάτι που θα προκαλούσε ανεπιθύμητο ...αντιμάμαλο.

Μπορεί, όμως, ένα δημοσίευμα στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=12128&subid=2&tag=8400&pubid=3188780), λίγες μέρες πριν, της δημοσιογράφου Ιωάννας Ηλιάδη που κατέκρινε την εικόνα εγκατάλειψης του ΒΕΛΟΣ, και περιείχε στοιχεία από την αφήγηση για το '73 ( http://imiaimos.blogspot.com/search/label/ΒΕΛΟΣ/) που είναι αναρτημένη στο blog μου, να προκάλεσε ανησυχία για το πιθανό περιεχόμενο της ομιλίας μου. Κάποιοι, μπορεί και να σκέφτηκαν 'Ωχ! Αυτός θα μας εκθέσει'. Και, ευσχήμως, να ειδοποίησαν τον Ναύαρχο Παππά ότι είχαν από καιρό(...) επιλέξει τον Λέκτορα Ιστορίας της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, καθηγητή κύριο Ηλιόπουλο, να εκφωνήσει ομιλία. Εύχομαι να μην είναι έτσι το 'παρασκήνιο'. Έτσι κι αλλιώς, πάντως, γλύτωσα και την ταλαιπωρία 'κατάβασής' μου στην Αθήνα και μερικές από τις σκέψεις μου περιέλαβε και ο Ναύαρχος Παππάς στον χαιρετισμό του.

Για να μην πάει, όμως, χαμένος κι ο κόπος μου, μετά την ομιλία, σήμερα 22/5/2009, του κυρίου Ηλιόπουλου που, δυστυχώς, δεν παρακολούθησα -λόγω αποστάσεως του τόπου διαμονής μου-, καταθέτω και την δική μου αφιερώνοντάς την στον νυν Αρχηγό του Ναυτικού Αντιναύαρχο Γ.Καραμαλίκη Π.Ν. και στους Επιτελείς του που, θα πρέπει να κάνουν τα πάντα για να διατηρήσουν ζωντανό (μάλλον να ...αναστήσουν) το ναυτικό πολιτισμό μας και να μη φοβούνται (αν...) να ακούνε τα πράγματα και στην ανθρώπινή τους διάσταση, πέρα από την ακαδημαϊκά ιστορική.

"36 χρόνια μετά.

Διάστημα μικρό, για να εκλείψει η υποκειμενικότητα στην παράθεση και κριτική περιγραφή γεγονότων από κάποιον που πήρε μέρος σ’ αυτά.

Η κατάθεση, λοιπόν, της δικής μου οπτικής των γεγονότων, 36 χρόνια μετά, είναι αναπόφευκτα υποκειμενική. Bασίζεται στην πρόσληψη πρωτόγνωρων εμπειριών από ένα νέο, είκοσι δύο τότε χρόνων, Σημαιοφόρο, και στην προσωπική κριτική απόσταξή τους μετά από μια ‘γεμάτη’ σταδιοδρομία 32 χρόνων στο Πολεμικό Ναυτικό.

Kαι εξ ίσου ‘γεμάτη’ οικογενειακή και κοινωνική ζωή.

Πιστεύω ότι η κατάθεσή μου αυτή συμπίπτει με τις γνώμες και των 30 συναδέλφων που μαζί ακολουθήσαμε τον κυβερνήτη μας στη δύσκολη και καθοριστική για όλους μας απόφασή του.

Πρόθεσή μου δεν είναι η επετειακή ιστορική αναδρομή. Τα γεγονότα, ως γεγονότα, είναι γνωστά. Σε λίγα από αυτά θα αναφερθώ. Οι απαντήσεις στα ‘πως’ και τα ‘γιατί’ των γεγονότων αυτών, όμως, είναι ταλαιπωρημένες, χαμένες σε λαβύρινθους πολιτικής εκμετάλλευσης, ιδεολογικών προκαταλήψεων και προσωπικών ματαιοδοξιών. Γι αυτό και σ' όλη τη σταδιοδρομία μου απέφευγα να αναφέρω οτιδήποτε, τόσο στον επαγγελματικό όσο ακόμα και στον στενό οικογενειακό μου κύκλο.

Πριν λίγες εβδομάδες, αγαπητός μου συγγενής –ξάδερφος- με ρώτησε «Μα τι δουλειά έχει το ΒΕΛΟΣ δίπλα στον θρυλικό ΑΒΕΡΩΦ; Το ένα είναι σύμβολο του Εθνικού Αγώνα και το άλλο συμμετείχε σε μια πολιτική διαμάχη». Έμαθα ότι την ίδια ερώτηση έκανε και ένας από τους ‘Κινηματίες’ του Ναυτικού σε συνέντευξή του σε μεγάλη εφημερίδα. Δεν απάντησα στον ξάδερφο τότε.

Ελπίζω ότι με την ομιλία μου αυτή θα έχουν και οι δύο κάποια απάντηση.

Η πλειονότητα των στελεχών του Πολεμικού Ναυτικού, αντέδρασε στην επιβολή της δικτατορίας με τον ίδιο τρόπο που αντέδρασε και η πλειονότητα του ελληνικού λαού.

Με ‘μουδιασμένη’ αδιαφορία. Μπολιασμένη, πάντως, με την ενεργή αρνητική αντίδραση του Αρχηγού του, την αποστρατεία του, και την αποστρατεία και των Αρχηγών και των άλλων Κλάδων, τις πρώτες κιόλας ώρες της εκδήλωσης του πραξικοπήματος.

Η μουδιασμένη αυτή αδιαφορία άγγιζε τα όρια της ‘ανακούφισης’. Η μακρά περίοδος αστάθειας των πολιτικών πραγμάτων της εποχής και η συνεπακόλουθη κοινωνική αναταραχή δημιουργούσαν έντονα νιώσματα ανασφάλειας, αβεβαιότητας και διαμαρτυρίας στην κοινωνία που παρέπαιε στη δίνη ξεσηκωτικών ιδεολογικών συνθημάτων, και αγνοούσε, όπως διαχρονικά αγνοεί, τις παρασκηνιακές ζυμώσεις και διαδικασίες διαχείρισης ευρύτερων γεωστρατηγικών συμφερόντων. Αυτά που επέβαλαν την δικτατορία για να εξασφαλιστεί η διατήρηση της χώρας στο στρατόπεδο που με τη λήξη του πολέμου είχε οριστεί γι αυτή, μια και οι 'πολιτικοί' μηχανισμοί φαίνονταν ανεπαρκείς γι αυτό. Μην ξεχνάμε ότι, μετά το μοίρασμα του κόσμου με τη λήξη του πολέμου, άρχισε ο ψυχρός Πόλεμος που αποσκοπούσε -με άλλα μέσα- στην 'αύξηση της πίτας' του ενός σε βάρος του άλλου. Και μην ξεχνάμε ότι αντίστοιχοι μηχανισμοί υπήρχαν έτοιμοι σε πολλά κράτη τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής. Αρκετοί από αυτούς χρησιμοποιήθηκαν ένθεν και ένθεν.

Η εγκατάσταση της δικτατορίας μπορεί να έδωσε μια αρχική ψευδαίσθηση σταθερότητας στη λειτουργία της κοινωνίας, γρήγορα, όμως, έγινε αντιληπτό το τίμημα που έπρεπε να καταβληθεί για τη διατήρησή της.

Ένα βασικό χαρακτηριστικό του πραξικοπήματος, κάθε πραξικοπήματος, είναι τόσο προφανές ώστε κανείς δεν το επισημαίνει στις αναλύσεις του.

Το πραξικόπημα εμπεριέχει την βίαιη ανατροπή της ιεραρχικής δομής της κοινωνίας.

Στην περίπτωση του στρατιωτικού πραξικοπήματος του ‘67, η ανατροπή αυτή της ιεραρχίας ξεκίνησε στο πιο πειθαρχημένο σώμα της. Η διατήρηση και νομή της εξουσίας οργανώθηκε βασιζόμενη σε κάθε λογής ετερόφωτους δικτατορίσκους/επιτρόπους εγκατεστημένους σε κάθε δημόσια θεσμική λειτουργία ή συλλογική δραστηριότητα. Με την ανοχή, δυστυχώς, των θεσμικών λειτουργών. Δημιουργήθηκε, έτσι, μια τεράστια πληγή στο απαραίτητο ήθος της δημόσιας λειτουργίας, πληγή που ταλαιπώρησε για πολλά χρόνια τη χώρα και την ταλαιπωρεί μέχρι σήμερα με ίδιας ποιότητας ανθρώπους που φορούν, πολύχρωμα συνήθως, ...'δημοκρατικά' σακάκια.

Οι πρώτοι που ‘γεύτηκαν’ τις συνέπειες του πραξικοπήματος ήταν, φυσικά, οι αντίθετοι ιδεολογικά στη διατήρηση της χώρας στο μέχρι τότε, ορισμένο κατά τη μοιρασιά των Μεγάλων με τη λήξη του πολέμου, στρατόπεδο. Το δικτατορικό καθεστώς συνέλαβε, εξόρισε, βασάνισε, σκότωσε, για να αποδείξει πλαστές συνωμοσίες και δολοπλοκίες, χιλιάδες πολιτών. Αυτό είναι γνωστό και διαχρονικά προβεβλημένο. Αυτό που δεν είναι κοινά γνωστό και προβεβλημένο είναι ότι μαζί μ’ αυτούς, βαρύ ήταν το πλήγμα από την πρώτη στιγμή, και καθ’ όλη τη διάρκεια της δικτατορίας, και για πολλά στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων –και των τριών Όπλων-. Πολλοί αποτάχτηκαν ή αποστρατεύτηκαν, άλλοι φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν ή εξορίστηκαν. Έφτανε για αυτό το να μην είναι υποστηρικτές του καθεστώτος ή να είναι γνωστή η ιδεολογική τους ταυτότητα. Για αρκετούς, ακόμα και η ιδεολογική ταυτότητα συγγενών τους ή και …μελλουσών συζύγων.

Τους λόγους για τους οποίους το πλήγμα αυτό στις Ένοπλες Δυνάμεις, το μεγαλύτερο από αντίστοιχα πλήγματα στις άλλες κοινωνικές ομάδες δημόσιων λειτουργών, δεν είναι κοινά γνωστό και προβεβλημένο τους αφήνω στον προβληματισμό σας.

Η επίρριψη, όμως, μεταπολιτευτικά, της αποκλειστικής ευθύνης για τη δικτατορία στις Ένοπλες Δυνάμεις γενικά, ο οικονομικός και ποιοτικός εκφυλισμός τους, οι αναξιοκρατικές προωθήσεις κομματικών ημετέρων, οι χλευαστικοί χαρακτηρισμοί, η παράβλεψη ότι το χουντικό καθεστώς περιείχε λειτουργούσες όλες τις θεσμικές δημόσιες μη στρατιωτικές λειτουργίες, δεν είναι μόνο κατάφωρη αδικία προς τους ένστολους δημόσιους λειτουργούς. Είναι και κρίσιμα επικίνδυνη πρακτική γιατί το κύρος, η αξιοπιστία, το ηθικό και η αναγνώριση του έργου των Ενόπλων Δυνάμεων, αποτελούν βασικό παράγοντα της Εθνικής Ισχύος της χώρας. Τον παράγοντα αυτόν, που άκριτα μειώνει το πολιτικό σύστημα, πληρώνει πανάκριβα το σύνολο της κοινωνίας τόσο με χρήμα όσο και με την προσωπική στέρηση πολύτιμου χρόνου από τη ιδιωτική και την επαγγελματική ζωή των νέων της.

Για το Πολεμικό Ναυτικό, πέρα από την αρχική ‘μουδιασμένη’ αδιαφορία, από την πρώτη στιγμή, ήταν ξεκάθαρες ορισμένες καθοριστικές λεπτομέρειες που προλείαναν το έδαφος της σταδιακά αυξανόμενης αντίδρασης ενάντια στη χούντα.

Πρώτα απ’ όλα, ο αριθμός των μόνιμων στελεχών που εκφράστηκαν υπέρ του πραξικοπήματος ήταν ελάχιστος.

Οι πρώτες εντυπώσεις ήταν θλιβερές και συνάμα αποκαλυπτικές της ψευδολογίας περί συνωμοσιών κατάληψης της εξουσίας από επικίνδυνους κομμουνιστές. Την δήθεν επικινδυνότητα αυτών των ανθρώπων, από κάθε κοινωνική διαστρωμάτωση, ηλικιωμένων, γυναικών, ανήμπορων, διανοούμενων και απλών πολιτών, τα στελέχη του Ναυτικού τη διαπίστωσαν με τα ίδια τους τα μάτια αφού το Ναυτικό ανέλαβε τον άχαρο ρόλο να τους μεταφέρει στις νησιωτικές φυλακές και τόπους εξορίας...

Πολύ γρήγορα, η αρχική αποφυγή συζητήσεων στα καρέ των μονίμων στελεχών στα πλοία και στα γραφεία των Υπηρεσιών, εξελίχθηκε σε ανεκδοτολογία και μετά σε λοιδορία και χλεύη. Παράλληλα, οι θερμότεροι άρχισαν να σκέφτονται τρόπους αντίδρασης.

Γιατί, όμως, το Πολεμικό Ναυτικό δεν ‘ομογενοποιήθηκε’ με τη χούντα; Γιατί δεν συνέπραξε στη διαχείριση της εξουσίας και γιατί αντέδρασε στη δικτατορία;

Οι εκδοχές που δίδονται στην Ελλάδα πρέπει απαραιτήτως να «εντάσσουν» το οτιδήποτε και τον οποιονδήποτε σε κάποια «πλευρά» ή «παράταξη».

Έτσι, σε αντικρουόμενες εκδοχές, ακούγεται και γράφεται ότι:

-Το Ναυτικό αντέδρασε γιατί ήταν ανέκαθεν Βασιλικό.

-Το Ναυτικό αντέδρασε γιατί ήταν ανέκαθεν Δημοκρατικό.

-Το Ναυτικό αντέδρασε γιατί δεν το συμπεριέλαβαν ενεργά στο πραξικόπημα!

Τα πράγματα, όμως, μπορεί να είναι πολύ πιο απλά και πολύ πιο ανθρώπινα. Και διδακτικά.

Για να καταλάβει κανείς τον λόγο που το Πολεμικό Ναυτικό δεν μπορεί να ανεχθεί και να λειτουργήσει σε ολοκληρωτικές συνθήκες, θα πρέπει να αναλογισθεί πώς γαλουχούνται τα στελέχη του για να συμβιώνουν, εργάζονται και αποδίδουν στα πλαίσια ενός πλοίου.

Τα στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού, οποιασδήποτε ...κληρονομικής ή επίκτητης προσωπικής ιδεολογίας, γαλουχούνται έτσι ώστε, να τηρούν τις υποχρεώσεις τους, να απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους και να σέβονται την ιεραρχία της κοινωνίας τους. Όχι ως φιλοσοφική ή ιδεολογική επιλογή αλλά, ως ανάγκη για την επιβίωση και επίτευξη των στόχων της –πλωτής- κοινωνίας τους.

Πώς, λοιπόν, να συμφωνήσουν σε μια ενέργεια που παρέβαινε τις απορρέουσες από τον όρκο τους και το επάγγελμά τους υποχρεώσεις, δεν αναγνώριζε κανένα δικαίωμα και κατέλυε κάθε έννοια κοινωνικής και επαγγελματικής ιεραρχίας;

Για τα στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού ήταν, από τη διαμορφωμένη επαγγελματική νοοτροπία τους, εξ αρχής ορατό ότι με τις συνθήκες αυτές ο ολοκληρωτισμός της δικτατορίας οδηγούσε το πλοίο της χώρας σε βέβαιο ναυάγιο.

Γι αυτό και με την πρώτη ευκαιρία έδειξαν τις προθέσεις τους.

Τον Δεκέμβριο του 1967, ο τότε Βασιλιάς, προσπάθησε με στρατιωτικό αντιπραξικόπημα να ανατρέψει τη χούντα.

Ο κακός σχεδιασμός και οι λανθασμένες επιλογές προσώπων που δείλιασαν, του επικεφαλής Βασιλιά συμπεριλαμβανόμενου, είχαν ως αποτέλεσμα την αποτυχία του αντικινήματος και την αυτοεξορία του Βασιλιά στην Ιταλία.

Το Πολεμικό Ναυτικό, παρά τον ανύπαρκτο σχεδιασμό του βασιλικού αντικινήματος, έδειξε καθαρά τις προθέσεις του βγαίνοντας στο πέλαγος για να στηρίξει την προσπάθεια ανατροπής της χούντας και την επαναφορά της δημοκρατίας.

Όταν ο Βασιλιάς έφυγε με την οικογένειά του και η νεοδιορισμένη ηγεσία του Ναυτικού πιάστηκε και αποστρατεύτηκε, τα πλοία γύρισαν αναγκαστικά στις βάσεις τους.

Αμέσως μετά, στελέχη, όπως αυτά της Τάξης που μπήκε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το ’48, συνομολόγησαν την αντίθεσή τους και ήρθαν σε επαφή με τις πρώτες αντιστασιακές οργανώσεις στην Ελλάδα και με στελέχη της Πολεμικής Αεροπορίας αλλά και του Στρατού Ξηράς.

Παράλληλα με τους αξιωματικούς, και υπαξιωματικοί του Ναυτικού άρχισαν να οργανώνονται σε αντιστασιακές οργανώσεις όπως η «Δημοκρατική Άμυνα» και πολλοί από αυτούς συνελήφθησαν και βασανίστηκαν πάνω στο παροπλισμένο καταδρομικό ΕΛΛΗ που η χούντα είχε μετατρέψει σε κολαστήριο.

Από τις αρχές του ‘69, ο μικρός πυρήνας των αποφασισμένων αρχίζει τη συστηματική μύηση στελεχών τα οποία και υπογράφουν Όρκο ότι θα αγωνιστούν για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στην Ελλάδα.

Σκοπός τους δεν ήταν η αντικατάσταση της χούντας του στρατού με μία άλλη του Ναυτικού.

Σε όλα τα σχέδια και τις σκέψεις τους αναζητούσαν τον τρόπο ενεργοποίησης του πολιτικού κόσμου και την διαμόρφωση της δημοκρατικής ιεραρχίας που θα αποκαθιστούσε τη λαϊκή κυριαρχία και τη συνταγματική νομιμότητα.

Από το ‘69, εξυφαίνονται διάφορες μεμονωμένες ενέργειες που οι ιστορικοί του μέλλοντος θα καταγράψουν με λεπτομέρεια και που επιβεβαιώνουν την εξ αρχής αντίθεση πολλών στελεχών του Π.Ν. στη δικτατορία.

Παράλληλα, ο πυρήνας των οργανωμένων της Τάξης του ’48 προσεγγίζει και μυεί στην αναγκαιότητα αντίδρασης όλο και περισσότερα στελέχη. Οργανώνει την τοποθέτηση των περισσότερων μυημένων ταυτόχρονα σε καίριες θέσεις. Στις μονάδες του Στόλου και κρίσιμες Υπηρεσίες ώστε να γίνει εφικτή η επιθυμητή μαζικότητα και αποτελεσματικότητα της κίνησης. Προσεγγίζεται ο Ευάγγελος Αβέρωφ που παράλληλα με τον πρεσβευτή Γεώργιο Σέκερη προσπαθούν (όχι επιτυχώς, είναι αλήθεια) να εξασφαλίσουν την πολιτική συμπαράσταση στο Κίνημα. Διαμορφώνονται επιχειρησιακά σχέδια και αναζητείται η κατάλληλη συγκυρία.

Αυτή ήρθε από τον Σεπτέμβριο του ’72, με το σύνολο σχεδόν των κυβερνητών των μάχιμων μονάδων του Στόλου μυημένων, όπως και πολλών στελεχών προϊστάμενων όλων των υπηρεσιών υποστήριξης και διοικητικής μέριμνας.

Οι δυσκολίες συντονισμού και οργάνωσης του Κινήματος πολλές.

Προσωπικοί προβληματισμοί και παλινδρομήσεις, έλλειψη ‘συνωμοτικής’ νοοτροπίας, αναζήτηση αρχηγού.

Απαίτηση για ξεκάθαρη πολιτική κάλυψη, εξασφάλιση εκ των προτέρων και της παραμικρής επιχειρησιακής λεπτομέρειας, διασφάλιση συμμετοχής μονάδων μονάδων του Στρατού Ξηράς και της Πολεμικής Αεροπορίας, συνδυασμός της κίνησης με εξέγερση της νεολαίας.

Είναι μερικά χαρακτηριστικά του σχεδιασμού που μπορούν να εκτιμηθούν ως αρνητικά στην πρώτη ανάγνωση των ιστορικών αρχείων του Κινήματος ως 'ανασχετικά' στην έγκαιρη εκδήλωση του Κινήματος.

Είναι, όμως, αρνητικά;

Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν και τα στοιχεία του πολιτισμού της θαλασσινής κοινωνίας, που τα μόνιμα στελέχη του Ναυτικού εγκολπώνονται στην εφηβική τους ηλικία και βιώνουν μέχρι το τέλος της ζωής τους. Μιλώ για τον θαλασσινό πολιτισμό που υπάρχει σε κάθε είδους πλοίο, πολεμικό, εμπορικό ή αλιευτικό από την εποχή της τριήρους σαν κι αυτή που βρίσκεται δίπλα μας. Και μιλώ για τον πολιτισμό ως σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, ως το σύνολο νόμων, κανονισμών, αρχών και παραδόσεων που μετατρέπουν το κάθε άτομο σε συνειδητοποιημένο πολίτη. Που εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του και απολαμβάνει τα δικαιώματά του ώστε η κοινωνία ως σύνολο να πορεύεται με ασφάλεια και κοινή πρόοδο.

Στην κοινωνία του κάθε πλοίου, υπάρχει η ιεραρχία που προσδιορίζεται αναλόγως των καθηκόντων και των ευθυνών του καθενός. Η αποφυγή των υποχρεώσεων οποιουδήποτε σε οποιοδήποτε ιεραρχικό επίπεδο, θα έθετε σε κίνδυνο την ασφάλεια και την αποστολή της κοινωνίας.

Αλλά και η στέρηση των δικαιωμάτων οποιουδήποτε σε οποιοδήποτε επίπεδο θα προκαλούσε το ίδιο. Ο καπετάνιος είναι ο απόλυτος άρχοντας. Αλλά αν δεν εξασφαλίζει το ευ ζην και τα δικαιώματα και του τελευταίου στην ιεραρχία, η τύχη του θα είναι ίδια με αυτόν. Πρέπει να κερδίσει τον σεβασμό και την αναγνώριση σε βαθμό που οι διαταγές του να μην επιδέχονται συζήτησης. Γιατί ο απαιτούμενος ελάχιστος χρόνος αντίδρασης δεν επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων από ‘ηγετικές ομάδες’ ή επιτροπές που θα συνέρχονται κατά περίπτωση. Είναι, πάλι, αδιανόητο, και παράλογο, για ένα πλοίο εν πλω, το να τοποθετήσει κάποιος, επειδή διαφωνεί με τον τρόπο λειτουργίας του πλοίου, βόμβα στο μηχανοστάσιο. Ή να κλείσει το δεξί κατάστρωμα και να πει ‘από εδώ δεν περνάει κανείς’. Και είναι αδιανόητο γιατί ξέρει, το βλέπει, το νοιώθει ότι κινδυνεύει και ο ίδιος να βρεθεί στον βυθό της θάλασσας.

Το πλαίσιο, δηλαδή, της κοινωνίας, υποχρεώνει τη διαμόρφωση του πολιτισμού της έτσι ώστε όλα τα μέλη της να πειθαναγκάζονται από αυτό (από το πλαίσιο) στην εκτέλεση των υποχρεώσεών τους και στην δίκαιη κατανομή και εξασφάλιση των δικαιωμάτων καθενός (γι αυτό εξ άλλου εμείς δεν ‘λαμβάνουμε την τιμή ν’ αναφέρουμε’ αλλά ‘ευπειθώς αναφέρουμε’). Αυτό σημαίνει ότι το ολοκληρωτικό ‘υπερεγώ’ που καταδυναστεύει την ελληνική κοινωνία δεν έχει θέση στο πλοίο. Για κανέναν. Και αυτό εξηγεί το γιατί τα στελέχη του Ναυτικού ζητούσαν από την αρχή τον καθορισμό αρχηγού, αρχαιότερου όλων των κινηματιών, και πολιτική κάλυψη. Γιατί, γαλουχημένα στην ιεραρχική δημοκρατία του πλοίου, η ανατροπή της ιεραρχίας ήταν γι αυτούς αδιανόητη και γιατί η κίνησή τους σε καμιά περίπτωση δεν ήθελαν να εμφανιστεί ως εγωκεντρική, ιδιοτελής και αμιγώς στρατιωτική σαν κι αυτή των συνταγματαρχών.

Από τον Σεπτέμβριο του 72, αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις ενός πολιτικού σχήματος εθνικής ενότητας έτοιμου να αντικαταστήσει τη χούντα, το Ναυτικό, με την ήδη εξασφαλισμένη συμπαράσταση δημοκρατικών στελεχών της Πολεμικής Αεροπορίας και του Στρατού Ξηράς, με διασυνδέσεις με αντιστασιακές ομάδες πολιτών αλλά και με τη στήριξη ισχυρών οικονομικών παραγόντων της εποχής, ήταν έτοιμο και θα μπορούσε να δράσει αμέσως.

Η διαρκής αναστολή των ενεργειών σε αναζήτηση αρχηγού και πολιτικής κάλυψης μπορεί να δίνει την εντύπωση προσωπικών αδυναμιών (σε ένα μέρος, υπαρκτών) αλλά, επιβεβαιώνει τις προθέσεις για αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας και όχι για την αντικατάσταση της χούντας από μια άλλη.

Μετά την εξέγερση των φοιτητών στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, και Αθηνών, τον Φεβρουάριο του 73, οι αξιωματικοί του Ναυτικού πήραν το λαϊκό μήνυμα του «δεν πάει άλλο» και αποφάσισαν να δράσουν παρά το ομιχλώδες του ορίζοντα της πολιτικής κάλυψης. Ενδεικτική η παραίνεση γυναίκας πρωτεργάτη του Κινήματος που είπε στον άντρα της "Μα καλά, τα παιδαρέλια ξεσηκώθηκαν ξεβράκωτα κι εσείς που έχετε τα κανόνια και τα καράβια ακόμα κάθεστε;"

Η αυτόνομη αντίδραση των νέων κόντρα στον ολοκληρωτικό παραλογισμό της δικτατορίας είναι σίγουρο ότι τροφοδότησε την αποφασιστικότητα για επίσπευση του Κινήματος, περιόρισε τα πισωγυρίσματα και την εξονυχιστική επεξεργασία κάθε επιμέρους συντονιστικού προβλήματος και οδήγησε στην απόφαση για εκδήλωση του Κινήματος στις 22 Μαΐου 1973.

Η αποκάλυψη των σχεδίων και η άμεση αντίδραση της χούντας με τη σύλληψη των πρώτων κινηματιών απέτρεψε την εκδήλωση του κινήματος. Δεν απέτρεψε, όμως, την εκπλήρωση του σκοπού του.

Η χούντα προσπάθησε να μειώσει την αρχική εντύπωση. Ο εκπρόσωπός της Βύρων Σταματόπουλος ανακοίνωνε μια κίνηση ‘ελάχιστων’ απόστρατων και ένα-δύο εν ενεργεία αξιωματικών του Ναυτικού, μετρημένων στα δάχτυλα του ενός χεριού, μια ‘κίνηση οπερέτα’. Και θα κατόρθωνε να περάσει αυτήν την εντύπωση στην εσωτερική και διεθνή κοινή γνώμη αν, μεταξύ των λίγων πλοίων που βρίσκονταν εν πλω, δεν βρισκόταν και το Α/Τ ΒΕΛΟΣ.

Ο Κυβερνήτης του, Αντιπλοίαρχος Παππάς, αντιλαμβανόμενος την κρισιμότητα της κατάστασης, τη μακρόχρονη προσπάθεια να πηγαίνει χαμένη, την προοπτική μιας ευκαιρίας για νέο Κίνημα αδύνατη και τον κίνδυνο ακόμα και εκτέλεσης λίγων, έστω, συναδέλφων του –με συνοπτικές διαδικασίες Στρατοδικείων- άμεσο, αποσχίστηκε από την δύναμη του ΝΑΤΟ και ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ιταλία. Σκοπός του η αποκάλυψη, στην προγραμματισμένη για τον Ιούνιο του '73 Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Κοπεγχάγη, τόσο της έκτασης του Κινήματος του Ναυτικού όσο και της γενικότερης αντίθεσης των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και των πολιτών στη δικτατορία.

Το σύνολο σχεδόν του πληρώματος του πλοίου ζήτησε να τον ακολουθήσει. Δέχτηκε να τον συνοδεύσουμε οι μικροί, ανύπαντροι και χωρίς σοβαρές οικογενειακές υποχρεώσεις οι περισσότεροι, 6 αξιωματικοί και 24 υπαξιωματικοί. Στη δική μας απόφαση να τον ακολουθήσουμε συντέλεσε ο ‘θαλασσινός πολιτισμός’ που προανέφερα. Όταν ο ηγέτης έχει κερδίσει την αναγνώριση, την εμπιστοσύνη, τον σεβασμό και την αγάπη σου, εκτός από την ανασφάλεια που σου προκαλεί το ενδεχόμενο της απώλειάς του, ενεργοποιεί και το αίσθημα της υποχρέωσής σου για την προστασία του. Έτσι απλά.

Ο αντιπλοίαρχος Παππάς, από τους πρωτεργάτες του Κινήματος, έχοντας και το σύνολο των όρκων στην κατοχή του, σφυροκόπησε με ντοκουμέντα τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Κοπεγχάγη. Στη συνέχεια, με συνεχείς συνεντεύξεις και καταιγισμό μηνυμάτων στα ΜΜΕ του εξωτερικού, και με ανάλογη συντονισμένη δραστηριότητα όλων όσων τον ακολούθησαν αξιωματικών και υπαξιωματικών, σε όλο το δεκαπεντάμηνο διάστημα της εξορίας, αποδόμησε τον μύθο ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις στηρίζουν την δικτατορία. Εξέθεσε και προβλημάτισε τους ορατούς και αόρατους υποστηρικτές της και αποκάλυψε σε όλη την έκταση –ίσως και σε μεγαλύτερη- το Κίνημα του Ναυτικού. Και τις διασυνδέσεις του και με τους άλλους Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων και με κοινωνικές ομάδες.

Παράλληλα, οι συλληφθέντες αξιωματικοί, αποκάλυπταν στις απολογίες τους πρόσωπα και πράγματα του Κινήματος σε όλη, εν πολλοίς εσκεμμένα, την έκτασή του φέρνοντας σε αδιέξοδο το καθεστώς για τιμωρία των κινηματιών. Από τη μια ήταν αδύνατο να φυλακίσει το σύνολο των κυβερνητών του Στόλου, Διευθυντών των κυριότερων Υπηρεσιών και δεκάδων άλλων αξιωματικών και υπαξιωματικών για τους οποίους προέκυπταν στοιχεία συμμετοχής στο Κίνημα, διαλύοντας στην ουσία το Πολεμικό Ναυτικό. Από την άλλη, οι πιέσεις από την διεθνή κοινή γνώμη και τους κρυφούς ή φανερούς πάτρωνές του αυξάνονταν με ραγδαίο ρυθμό.

Ως μόνη διέξοδο για τη διατήρησή του στην εξουσία, το δικτατορικό καθεστώς αποφάσισε την αποφυλάκιση των κινηματιών, τη Γενική Αμνηστία σε όλους τους πολιτικούς εξόριστους, κρατούμενους και υπόδικους –με μοναδική εξαίρεση τον Αντιπλοίαρχο Παππά και όσους τον ακολουθήσαμε-, την κατάργηση της Βασιλείας και τον σχηματισμό πολιτικής κυβέρνησης υπό τον Μαρκεζίνη εξαγγέλλοντας, για πρώτη φορά μετά 6 χρόνια, ελεύθερες εκλογές σε απώτερο, βεβαίως, χρόνο.

Η ‘ελαστικοποίηση’ του ολοκληρωτισμού του καθεστώτος, ως απόρροια του Κινήματος του Ναυτικού που μπορεί να μην εκδηλώθηκε αλλά, με την αποκάλυψη της έκτασής του, γκρέμισε τα σαθρά θεμέλια της δικτατορίας, δίχως αμφιβολία, αναζωπύρωσε τη νεανική φωτιά της Νομικής και οδήγησε τους νέους, λίγους μήνες μετά, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου που ήταν και η αρχή του τέλους της πιο σκοτεινής περιόδου της νεοελληνικής ιστορίας.

Δεν είναι τυχαίο ότι και οι ξένοι αυτό εκτίμησαν. Και αποτυπώθηκαν εύστοχα οι συνέπειες του Κινήματος του Ναυτικού από Αυστριακό σκιτσογράφο σε Αυστριακή εφημερίδα με το σκίτσο του Α/Τ ΒΕΛΟΥΣ, ως συμβόλου του Κινήματος του Ναυτικού, να θρυμματίζει το άγαλμα του Κολοσσού - Δικτάτορα.

Δυστυχώς το τέλος επεφύλασσε και την εθνική καταστροφή της Κύπρου κατά τα σχεδιασθέντα αλλαχού σχέδια που εξυπηρέτησε η ...μεταλλαγμένη χούντα του Ιωαννίδη Και που ολοκληρώθηκε στους πρώτους μήνες της μεταπολίτευσης λόγω της ανύπαρκτης Εθνικής Ισχύος της χώρας.

Οι αγώνες των νέων, όμως, και αυτοί των στελεχών του Ναυτικού και των Ενόπλων Δυνάμεων, όλου του ιδεολογικού φάσματος, κόντρα στον παραλογισμό του ολοκληρωτισμού, θυσιάζονται ανεκμετάλλευτοι από τη γενιά μας στα πλαίσια επετειακών εκδηλώσεων, περισσότερο αναμνηστικών συναντήσεων των τότε πρωταγωνιστών τιμώμενων με την παρουσία θεσμικών αρχόντων και απόντων των νέων και της κοινωνίας που θα είχαν να διδαχθούν πολλά.

Όχι απαραίτητα με τη συμμετοχή τους σε τέτοιες επετειακές εκδηλώσεις, αλλά με την ανάπτυξη υποδομής για την ενημέρωσή τους στην ιστορία.

Είναι επιτακτική η ανάγκη διαμόρφωσης χώρων σαν κι αυτόν (Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης) με την κατάλληλη υποδομή για την ανάδειξη και προβολή της ιστορίας στις πραγματικές της διαστάσεις, για την ανάδειξη και προβολή χρήσιμων σε όλους μας παραδειγμάτων αγώνων για το κοινό καλό, παραδειγμάτων κοινωνικής συνοχής και αποτελεσματικότητας.

Ο χώρος στον οποίον βρισκόμαστε σήμερα, δεν φιλοξενεί απλά κάποια πλοία που έπαιξαν διαφορετικούς ρόλους το καθένα στην ιστορία της πατρίδας μας. Ούτε τα φιλοξενεί για να προβάλλονται, αντικειμενικά αναπόφευκτο άλλωστε, μόνο οι ηγέτες και τα πληρώματά τους που τα έκαναν γνωστά παγκοσμίως σε συγκεκριμένες ιστορικές συγκυρίες.

Φιλοξενούνται πλοία/φορείς του Ελληνικού πολιτισμού. Της Ελληνικής Δημοκρατίας, του συστήματος κοινωνικής οργάνωσης και λειτουργίας που υποδείξαμε κάποτε στα πέρατα του κόσμου, και εξακολουθεί να συντηρείται και να λειτουργεί στα σκαριά κάθε τύπου σήμερα. Ενός πολιτισμού που αναδεικνύει άξιους ηγέτες και συνειδητοποιημένους σε υποχρεώσεις και δικαιώματα πολίτες. Ενός πολιτισμού που γεννήθηκε σε μια τριήρη σαν τη διπλανή μας, δοξάστηκε στον ΑΒΕΡΩΦ και απέδειξε πάνω στα νεώτερα πλοία του που εκπροσωπούνται εδώ , αυτοδίκαια, με το ΒΕΛΟΣ, την αντίστασή του στον σκοτεινό ολοκληρωτισμό.

Ενός πολιτισμού που φαίνεται να έχουμε, ως κοινωνία, στη στεριά, λησμονήσει. Ενός πολιτισμού που προέτρεπε τους πολίτες να ‘αμύνονται’ για το κοινό καλό ‘περί Πάτρης’ και όχι ‘περί πάρτης’, να προστατεύουν τους συμπολίτες τους ‘τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι’ και όχι ‘τοις κείνων χρήμασι πειθόμενοι’.

Γι αυτό, τα πλοία αυτά, όχι μόνο έχουν θέση εδώ, στο Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης δίπλα δίπλα αλλά, θα πρέπει η πολιτεία να τα διαφυλάξει όλα ως κόρη οφθαλμού και να τα αποδώσει λειτουργικά και επισκέψιμα στους πολίτες και στα παιδιά μας. Υπό την αιγίδα της Πολιτείας, της Βουλής των Ελλήνων για την επαναλειτουργία της οποίας αγωνίστηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, βασανίστηκαν, έδωσαν ακόμα και τη ζωή τους, χιλιάδες απλοί πολίτες, ένστολοι και μη.

Λίγα χρήματα χρειάζονται και πολλή πολιτική βούληση.

Κατάλαβες ξάδερφε;

Ευπειθώς αναφέρω πέρας της ομιλίας μου."

Μερικοί από αυτούς που ταλαιπωρήθηκαν, ξυλοφορτώθηκαν, βασανίστηκαν και αποτάχτηκαν για τη συμμετοχή τους στο Κίνημα του Ναυτικού, χρόνο με τον χρόνο εμφανίζουν μια αυξανόμενη δυσθυμία γιατί προβάλλονται ο Παππάς και το ΒΕΛΟΣ σε 'πρώτο πλάνο'. Μαζί μ'αυτούς και κάποιοι που ο ιστορικός του μέλλοντος, βασιζόμενος στα ιστορικά αρχεία, δεν θα τους περιλάβει καν ως 'συμμετέχοντες'. Την ανθρώπινη ματαιοδοξία των πρώτων (που τους σέβομαι και τους εκτιμώ) την κατανοώ. Ο φθόνος και η μισαλλαδοξία των δεύτερων με εξοργίζει.

Και άλλα πλοία ήταν εν πλώ την ίδια μέρα.

Αλλά, αν δεν ήταν ο Παππάς με το ΒΕΛΟΣ... (πώς το είχε πεί ο Κατσιφάρας;...)

Με την ευκαιρία, να ευχαριστήσω τον τωρινό Κυβερνήτη του Α/Τ ΒΕΛΟΣ Αντιπλοίαρχο Παντελή Μανιάτη Π.Ν., και τα μόνιμα και στρατευμένα στελέχη που, σε αντίξοες συνθήκες, προσπαθούν να συντηρήσουν και να διαμορφώσουν το πλοίο ως Μουσείο Αντιδικτατορικού Αγώνα. Και, βεβαίως, για την άψογη φιλοξενία που επεφύλαξαν και σε μένα τις λίγες μέρες που ευτύχησα να ξαναβρεθώ πάνω στο ΒΕΛΟΣ που σημάδεψε και τη δική μου ζωή.